
امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
امام شناسی ج18
34و مىفرماید: الْعِلْمُ الَّذِى لَا یعْمَلُ بِهِ کالْکنْزِ الَّذِى لَا ینْفَقُ مِنْهُ؛ أتْعَبَ نَفْسَهُ فِى جَمْعِهِ وَ لَمْ یصِلْ إلَى نَفْعِهِ1.
«علمى كه بدان عمل نگردد همچون گنجى است كه از آن بهره نگیرند. انسان خود را در گردآورى آن به رنج و مشقّت افكنده است و به ثمرهاش دست نیافته است.»
و مىفرماید: مَثَلُ الَّذِى یعْلَمُ الْخَیرَ وَ لَا یعْمَلُ بِهِ مَثَلُ السِّرَاجِ یضِىءُ لِلنَّاسِ وَ یحْرِقُ نَفْسَهُ2.
«مثل آن كس كه خوبى را مىداند و بدان عمل نمىكند مثل چراغ است كه براى مردم نور مىدهد ولى خودش را مىسوزاند.»
و مىفرماید: إنَّ الْعَالِمَ إذَا لَمْ یعْمَلْ بِعِلْمِهِ زَلَّتْ مَوْعِظَتُهُ عَنِ الْقُلُوبِ کمَا یزِلُّ الْمَطَرُ عَنِ الصَّفَا3.
«عالمى كه به علمش عمل ننماید موعظه وى از دلهاى مردمان لغزش مىكند و فرو مىریزد همچون باران كه چون بر سنگ صیقلى سخت فرو ریزد از آن لغزش مىكند و مىریزد.»
امام جعفر صادق علیه السلام دستور مىدهد تا آنچه را كه تعلّم مىكنند محفوظ دارند و بنویسند، و لهذا مىفرماید: اکتُبُوا فَإنَّکمْ لَا تَحْفَظُونَ حَتَّى تَکتُبُوا!4
«بنویسید! زیرا شما علومتان را نمىتوانید حفظ كنید مگر زمانى كه آن را بنویسید!»
و در این امر مهمّ به مُفَضَّل بن عُمَر مىفرماید: اکتُبْ وَ بُثَّ عِلْمَک فِى إخْوَانِک فَإنْ مِتَّ فَوَرِّثْ کتُبَک بَنِیک فَإنَّهُ یأتِى زَمَانُ هَرْجٍ مَا یأنَسُونَ فِیهِ إلّا بِکتُبِهِمْ5.
«علومت را بنویس و آن را در میان برادرانت پخش كن، و هنگام مرگ كتب خود
- «بحار الانوار» ج ٢ ص ٣٧ تا ص ٣٩.
- «بحار الانوار» ج ٢ ص ٣٧ تا ص ٣٩.
- «بحار الانوار» ج ٢ ص ٣٧ تا ص ٣٩.
- «اصول کافى» ج ١ ص ٥٢ حديث نهم و يازدهم.
- «اصول کافى» ج ١ ص ٥٢ حديث نهم و يازدهم.
