معاد شناسی ج1

مثل گویند: این شترى است كه در آستانه هر خانه خواهد خوابید.

 حال باید دید به چه علّت قضیه مرگ در اذهان بعكس جلوه نموده و یقین و شكّ در آن جاى خود را با هم عوض نموده‌اند.

 زندگى دنیا یك رویه‌اى دارد و یك آسترى، كه از آن در لسان علم و قرآن، به ظاهر و باطن تعبیر مى‌شود.

 رویه و ظاهرش، طراوت و زیبائى و دل بدان بستن و در لذّات و شهوات غرق شدن گرچه توأم با صحّت و سلامت باشد؛ امّا باطنش، اخلاق، وجدان، نیت پاك و چشم پاك و گفتار پاك، خدمت، ایثار، عبودیت خدا و علم و تقوى و معرفت اسرار است.

علّت حقیقى ترس و فرار مردم از مرگ‌

 كسانى كه در دنیا زندگى مى‌كنند و دل به ظاهر دنیا مى‌دهند و ابداً با باطن كارى نداشته و از وجدان خود كه در حقیقت مربوط با خداست نیرو نمى‌گیرند، و حواسّ خود را جمع نمى‌كنند بلكه سرسرى و بدون حساب و مسؤولیت و بدون تعهّد زندگى مى‌نمایند، پیوسته در دل آنان محبّت دنیا و آثار آن رو به فزونى مى‌رود تا به جائیكه گوئى هیچ محبوبى و مقصودى غیر از آن نمى‌پندارند.

 مردن براى این افراد بسیار سخت است. چون یك عمر زندگى كرده، و آن عمر سرمایه وجودى او بوده و ساعات عمر را براى بدست آوردن امور دنیویه از مال و جاه و اعتبار مصرف كرده و براى داخل كردن موقعیت و هستى وجودى خود در دل مردم فعّالیت نموده و زحمت كشیده، براى اولاد رنج برده و متحمّل مشكلات شده، سرمایه‌اى گرد آورده و بدان اعتماد كرده، در سرما و گرما ایام و