معاد شناسی ج1

آنها، از علم آنها، از حیات دنیوى آنها، از تمام صفات و آثار آنان اثرى نیست؛ خبر است. یك روز اثر بودند امروز خبر شدند، شناسنامه عوض مى‌شود، آقاى ... أیده الله تبدیل به مرحوم آقاى ... رَحِمه الله مى‌شود، امروز مى‌گویند: خدایش شفا دهد، براى او حمد بخوانید، فردا مى‌گویند: خدایش رحمت كند براى او فاتحه بخوانید. هست این‌طور یا نه؟!

 برادر! پدر ما كو؟ جدّ ما كو؟ اجداد ما كجا رفتند؟ همه آنها خبر شدند. یك روز اثر بودند، چه اثر مهمّى؛ دنیا را زیر گام خود تكان مى‌دادند، فریاد أنانیت آنان گوش فلك را كر مى‌كرد؛ اینها همه اثر بود. مى‌آمدند در این مساجد مى‌نشستند به نصائح و مواعظ گوش مى‌دادند، همه اثر بود. امروز همه خبر شدند، همه و همه. ما هم امروز اثریم؛ مى‌گوئیم، مى‌شنویم، در فعّالیت هستیم؛ فردا خبریم، مى‌گویند: خدایشان رحمت كند، دیروز اثر بودند امروز خبر شدند. این قرعه‌اى نیست كه فقط بنام آنان زده شود، شترى است كه درِ هر خانه مى‌خوابد و از همه كس استقبال خواهد نمود.)

 نهایت هر متحرّكى سكون است؛ و آخر هر موجودى كه لباس حیات و كون پوشیده أَن لَا یكُون است. پس چون مطلب از این قرار است، به چه دلیل، به چه مجوّز عقلى شخص خود را براى رسیدن به چیزهاى فانى و خراب در كام هلاك بیفكند و براى وصول به این امور فانیه و زائله در خودكشى و تهالك سبقت گیرد؟

دنیا براى عزّت و غنى و راحتى است‌

 بدانید اى مردم! كه دنیا براى سه چیز مورد رغبت و طلب واقع‌