اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

معاد شناسی ج2

41٬650
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد دوم از این مجموعه پیرامون «تمایزات عالم طبع، برزخ و قیامت» و «حضور ملکوتی اشیاء در عوالم بالا» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • اساس دستورات دین بر تعبد است • بی‌فائده بودن توبه در حال نزول عذاب • بر مستضعفین عذاب نیست • کیفیت تجلی صفات خدا در اولیای‌خدا • لازمۀ پیروی از اولیای‌خدا لحوق به آنهاست • اولیاء خدا ترس و اندوه و سکرات مرگ ندارند • کیفیت تجلّیِ صفات خدا در اولیاء خدا • الحاق مؤمنان به اولیای خدا، و منکران به اولیای شیطان • در حال تجرّد و مرگ، هر کدام از زشتیها و خوبیها به اصل خود می‌روند • ابتلائات دنیوی کفارۀ گناه مؤمن • تمایزات عالم طبع و برزخ و قیامت • تجرّد عالم خیال • کردار انسان در دنیا، به واسطۀ اتّحادِ بدن با صورت مثالی است • در برزخ، سؤال با باطن است و امکان دروغ نیست • در برزخ، انسان و اعمال او با صورت ملکوتی جلوه دارند

سرای جاوید

معاد شناسی ج2

13
  • عَلَى قَلْبِنا ما فَتَحَ فَأفْلَحَ بِبَرَکةِ مُتابَعَتِهِ وَ أنْجَحَ‌.»1

  • كلام علّامه طباطبائى (ره) درباره لزوم اطاعت فرمان خدا

  •  و نیز علّامه طباطبائى مُدّ ظلُّه در ذیل آیه شریفه در سوره أعراف: قالَ ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ‌ و مِن طِینٍ‌2 فرموده اند:

  •  وَ بِالْجُمْلَةِ هُوَ سُبْحانَهُ اللهُ الَّذى مِنْهُ یبْتَدَى کلُّ شَىْ‌ءٍ وَ إلَیهِ یرْجِعُ کلُّ شَىْ‌ءٍ، فَإذا خَلَقَ شَیئاً وَ حَکمَ عَلَیهِ بِالْفَضْلِ کانَ لَهُ‌

    1. «أسفار» طبع سنگى، ج ١، ص ٤؛ و طبع سربى، ج ١، ص ١١ و ١٢: «همانا من از خداوند طلب آمرزش و عفو بسيار دارم از براى آنکه پاره‌اى از عمر خويش را به بررسى آراء متفلسفين و جدال‌هاى اهل کلام و نازک بينى‌هاى آنان و آموختن سخنان و شيوه‌هاى بحثى آنان گذراندم، تا اينکه سرانجام در پرتو فروغ ايمان و تأييد خداوند منّان دريافتم که واقعاً قياسات آنها بى نتيجه و صراط آنها غير مستقيم است.
      پس از آن زمام کار خويش را به خداوند و به فرستاده بيم دهنده بيم داده شده او سپردم، و به آنچه به رسول الله رسيده بود تماماً ايمان آورده و تأييد نمودم. و در صدد جستجوى توجيه عقلى و روشى علمى براى فرمايشات رسول بر نيامدم، بلکه پيروى از هدايت و اجتناب از نواهى او را پيشه خود ساختم همچنان که حقّ تعالى فرموده:
      «آنچه از دستوراتى که پيامبر براى شما آورده است بگيريد و پيروى کنيد؛ و آنچه را که نهى فرموده دورى کنيد.»
      تا آنکه خداوند گشايش قرار داد بر قلب ما آنچه را که گشايش فرمود؛ و رستگار شد به برکت اين دنباله روى از رسول و نجات يافت.»
    2. آيه ١٢، از سوره ٧: الاعراف: «خداوند فرمود که: چه چيز مانع سجده تو (ابليس) بر آدم شد، آنگاه که ترا امر به سجده کردم. ابليس گفت: من از او برتر و بهترم؛ چون مرا از آتش خلق نمودى و او را از گل آفريدى.»
/ 0