معاد شناسی ج2
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد دوم از این مجموعه پیرامون «تمایزات عالم طبع، برزخ و قیامت» و «حضور ملکوتی اشیاء در عوالم بالا» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • اساس دستورات دین بر تعبد است • بی‌فائده بودن توبه در حال نزول عذاب • بر مستضعفین عذاب نیست • کیفیت تجلی صفات خدا در اولیای‌خدا • لازمۀ پیروی از اولیای‌خدا لحوق به آنهاست • اولیاء خدا ترس و اندوه و سکرات مرگ ندارند • کیفیت تجلّیِ صفات خدا در اولیاء خدا • الحاق مؤمنان به اولیای خدا، و منکران به اولیای شیطان • در حال تجرّد و مرگ، هر کدام از زشتیها و خوبیها به اصل خود می‌روند • ابتلائات دنیوی کفارۀ گناه مؤمن • تمایزات عالم طبع و برزخ و قیامت • تجرّد عالم خیال • کردار انسان در دنیا، به واسطۀ اتّحادِ بدن با صورت مثالی است • در برزخ، سؤال با باطن است و امکان دروغ نیست • در برزخ، انسان و اعمال او با صورت ملکوتی جلوه دارند
معاد شناسی ج2
97حضرت علىّ بن موسى الرّضا علیه السّلام تمام غلامان خود را جمع مینمود و در سر یك سفره با هم غذا میخوردند، روى یك فراش، روى یك زمین، یك نوع از غذا1.
- - در جلد ١٢ «بحار» طبع کمپانى، در کتاب احوالات حضرت علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام، در ص ٢٦ از کتاب «عيون أخبار الرّضا» از جعفر بن نَعيم بن شاذان از أحمد بن إدريس از إبراهيم بن هاشم از إبراهيم بن عبّاس روايت ميکند ...- تا آنکه ميگويد:
حضرت رضا عليه السّلام زمانى که از ملاقات مردم به خلوت مى‌رفتند و سفره براى غذا مى‌گستردند، تمام غلامان خود را بر سر سفره مى‌نشاندند حتّى دربانها و ميرآخور اسب‌ها را، و با آنها تناول ميکردند.
و در ص ٢٩ از «کافى» از عدّه‌اى از اصحاب از أحمد بن محمّد برقى از عبد الله بن صَلت از مردى از اهل بلخ روايت ميکند که: من در سفرى که حضرت رضا بسوى خراسان داشتند با آن حضرت بودم، روزى حضرت غذائى طلبيدند و جميع غلامان خود را از غلام‌هاى سياه و غيرهم بر سر آن غذا نشاندند، من عرض کردم: فدايت شوم خوب بود براى اين غلامان يک سفره عليحده دستور ميفرمودى. حضرت فرمود: ساکت باش حضرت ربّ تبارک و تعالى واحد است، و پدر واحد است، و مادر واحد- است، و جزاء به أعمال است.
- - در جلد ١٢ «بحار» طبع کمپانى، در کتاب احوالات حضرت علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام، در ص ٢٦ از کتاب «عيون أخبار الرّضا» از جعفر بن نَعيم بن شاذان از أحمد بن إدريس از إبراهيم بن هاشم از إبراهيم بن عبّاس روايت ميکند ...- تا آنکه ميگويد: