معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
13این تخیلات و شبهات همه ناشى از استكبار است؛ یعنى: چون نفوس خود را بسیار منزّه و مبرّى میدانیم حاضر نیستیم كه در نماز جمعه فردى كه مانند خود ما آن را اقامه میكند حضور به هم برسانیم.
حاضر نیستیم كه در تحت حكومت فقیهى مانند خود درآئیم و با او بیعت كنیم.
حتّى حاضر نیستیم به جماعت مرد عادلى حاضر شویم و به جاى امامت، مأموم گردیم و نفس ما براى بهانه و عذر ـ براى عدالت به نحو كلّى و براى آن امام موضوعاً به نحو جزئى ـ هزار گونه شبهه و شكّ میزاید درحالىكه در سائر امور كه از این قبیل نیست اینگونه شبهات را صادر نمىكند، بلكه به عكس شبهات واقعیه را به نحوى از انحاء توجیه و تأویل نموده بر محمل صحیح مىنشاند.
نام این مرض روحى را قرآن كریم استکبار گذارده است و عجیب نام گذارى نموده است.
روحیه مقدّسمآبى ناشى از استكبار و خودپسندى است
خلاصه، بیشتر مقدّسمآبیهاى مقدّسمآبان ناشى از روح استكبار و خودپسندى است، كه ناخود آگاه یا خود آگاه به عنوان تقدّس جا میزنند و عمرى را با آن به سر آورده و به توده محروم و عوام مردم قالب میزنند، و آن مساكین هم، چنین افراد مستكبر را مردمى زاهد و عابد و اهل تقوى و ورع مىپندارند؛ فضلوا و أضلوا عن سواء السبیل.
قرآن مجید از لسان مستكبرین بیان میفرماید كه آنها بر اساس تقدّس و احتیاط كارى و محافظهاندیشى، كه خداى ناكرده بدون