
معاد شناسی ج4
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد چهارم از این مجموعه پیرامون «حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • علائم پیدایش قیامت • بحثی دربارۀ ماهیت ذوالقرنین • بحثی دربارۀ یأجوج و مأجوج • ولایت مطلقۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام برای عامۀ مردم ظهور ندارد • نفخ صور و زنده شدن مردگان • بیان معانی عوالم غیبی از بابِ تشبیه معقول به محسوس است • کیفیت نفخ صور اسرافیل، و مرده و زنده شدن • صیحه برای مردم دنیا، و نفخ صور برای اهل برزخ است • مخلَصین، کسانیاند که در اثر نفخ صور نمیمیرند • بندگان مخلَص خدا، وجه خدا هستند، و حقیقت آنها در ملک و ملکوت سیطره دارد • انبیاء و ائمه متحقّق به اسماءاللَه هستند • کیفیت عبور اولیای خدا از مراحل و عقبات پس از مرگ • دوستیهای غیرخدائی در قیامت تبدیل به دشمنی میشود • معنای وجهالله و وجه موجودات
معاد شناسی ج4
23رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: در امور اجتماعى مردم و اوضاع عامّه كسى تكلّم میكند و ارشادات مردم را به عهده دارد كه شأن او ارشاد و هدایت و ولایت بر مردم نیست.
چون این قضایا واقع گردد و این علائم تحقّق یابد دیگر مدّت درازى به طول نمىانجامد، بلكه درنگ نمىكنند مردم مگر زمان اندكى كه ناگهان زمین صیحه عجیبى مىكشد، و این صدا و صیحه بطورى تمام بسیط زمین را فرا میگیرد كه هر كس چنین مىپندارد كه این صیحه در ناحیه و موطن او واقع شده است. و پس از صیحه به قدرى كه خداوند ارادهاش تعلّق گیرد باز مردم در روى زمین درنگ مىكنند، و در این اقامت و درنگ دچار گرفتارىها و مشقّات و تكانها میگردند.
و زمین پارههاى جگر خود را بیرون میریزد، و منظور از پارههاى جگر طلاها و نقرههاست.
حضرت رسول اكرم در این حال با دست خود اشاره كردند به ستونهائى كه در آنجا نصب شده بود و فرمودند: پارههاى جگر زمین و قطعات طلا و نقره مثل این ستونها.
امّا در آن روز دیگر طلا و نقره فائدهاى ندارد، و اینست معناى گفتار خداى تعالى: فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها:
پس به درستى كه حقّاً علائم قیامت بوقوع پیوسته است.»1
- «تفسير علىّ بن إبراهيم» طبع سنگى، از ص ٦٢٧ تا ص ٦٢٩؛ و در تفسير «الميزان» ج ٥، از ص ٤٣٢ تا ص ٤٣٥ در ذيل آيه ٥٤ از سوره ٥: مائدة از «تفسير علىّ بن إبراهيم» نقل کردهاند.
