
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
13این آیات همگى دلالت دارند بر آنكه در روز قیامت هیچ نفسى نمىتواند به نفس دیگر كمك كند، و رفع حوائج و گرفتارىهاى او را بكند، و از چنگال عذاب نجات دهد و در مقام دفاع برآید. در آن روز قدرت و سلطنت و مَلِكیت اختصاص به خدا دارد؛ امر و نهى به دست اوست و بس.
درحالىكه میدانیم همیشه قدرت و عظمت و مالكیت و مَلِكیت اختصاص به خدا دارد، و امر و نهى پیوسته به دست اوست؛ و هیچگاه هیچكس در مقابل پروردگار نمىتواند در مقام دفاع برآید و بر امر خدا سبقت گیرد.
صفات و اسماء خدا، در دنیا و قیامت تفاوت ندارد
خداوند همیشه سلطان است. و انسان، هیچوقت پناهى جز خدا ندارد، و هیچكس قدرتى و مِلكیتى و شفاعتى جز به اذن خدا ندارد؛ امروز و فردا، و دنیا و آخرت، در این موضوع تفاوتى ندارند.
خداوند قادر است و قهّار و مستقلّ بالذّات و ذوالجلال والاكرام، خدا جبّار است و غفّار، خدا غفور است و رحمان، امروز و فردا ندارد.
خدائى كه امروز قدرت داشته باشد و فردا نداشته باشد، یا امروز نداشته باشد و فردا داشته باشد، خدا نیست. خدائى كه امروز بدون اذن او و امر و نهى او كار انجام گیرد و فرداى قیامت با اذن و اجازه او بوده باشد خدا نیست. خدائى كه امروز در تدبیر امور و تكوین مستقلّ نباشد و فردا حائز استقلال گردد خدا نیست.
