
معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
16«آگاه باشید كه غیر از خدا هر چه هست باطل است و هر نعمتى لا محاله زائل شدنى است.»
أکوسٌ تَلَالَاتْ بِمُدامٍ *** أمْ شُموسٌ تَهَلَّلَتْ بِغَمامٍ از صفاى مى و لطافت جام *** در هم آمیخت رنگ جام و مُدام همه جام است و نیست گوئى مى *** یا مُدام است و نیست گوئى جام1 در آن روز واضح میگردد كه همه كاخ آفرینش متجلّیات به جمال خدا، و مُتدَلّیات به جلال او هستند.
حُسنِ ازل پرده ز رُخ باز کرد *** فاش و نهان جلوهاى آغاز کرد نور و ظُلَم شد همه ظاهر ازو *** گشت عیان جمله مظاهر ازو بافت به هم سلسله جزو و کلّ *** یافت از آن مرتبه هر خار و گل فاش و نهان هر چه بود در نظر *** مَظهر حُسنند همه سر به سر در آنوقت مىفهمند كه خدا مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ است. بلكه مىفهمند كه (الْمُلْک لِلَّهِ، الْعِزَّةُ لِلَّهِ، الْعِلْمُ لِلَّهِ، الْقُدْرَةُ لِلَّهِ، الْحَیوةُ لِلَّهِ؛) همه صفاتِ مُلك و سلطنت و عزّت و علم و حیات و قدرت
- «ديوان شيخ عراقى» ص ١٢٣
