معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
17اختصاص به ذات مقدّس خدا دارد.
پس نتیجه مطلب آنكه آیاتى كه این صفات را به خداوند در روز قیامت نسبت میدهد، نه از نظر قیام این صفات به آن ذات مقدّس در آن روز است، بلكه از جهت بروز و ظهور این صفات در آن روز است بطورى كه تمام خلائق در قیامت ادراك این معنى را مىنمایند.
وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ* إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ.1
«اى كاش مردم ظالم و ستمگر میدانستند كه در هنگام بروز عذاب خدا مىبینند كه تمام قدرت دربست اختصاص به خدا دارد و خداوند شدید العذاب است.
در آن وقتى كه اشخاص مُجرم از رؤسا و حكّام و ظالمان كه در دنیا متبوع بوده و عدّهاى از آنان تبعیت میكردند، از تابعان خود تبرّى جسته؛ و در آن وقتى كه عذاب را مشاهده نموده، و سلسله روابط و اسباب بطور كلّى به روى آنان بسته گردد.»
پیروان و تابعان به امید آنكه متبوعانِ آنها در دنیا پشت و پناه آنها بودند، و به امید پاداش از پیروى و تبعیتى كه از آنها در جرائم و ستمها و معصیتها نمودهاند، در روز قیامت براى رفع عذاب به آنها متوسّل میگردند.
رؤسا و متبوعان كارى از دستشان ساخته نیست، زیرا در آنجا
- قسمتى از آيه ١٦٥ و آيه ١٦٦، از سوره ٢: البقرة