معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
47«و تمام مراتب تعجّب از كسى است كه مردن را انكار میكند، و او هر روز و شب مىبیند افرادى را كه مىمیرند و جان میدهند.»
نَحْنُ قَدَّرْنا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ؛ این موت به شما خواهد رسید، چون موت موجب كمال شماست. عَلى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثالَكُمْ؛ چون شما را باید تغییر دهیم! در یك درجه شما را نگاه نمیداریم! شما را از این كلاس به آن كلاس، و از آن كلاس به كلاس دیگر مىبریم!
مرگ، عبور از این نشأه و موجب تكامل است
مرگ، عبورى است براى شما، و موجب تكامل شماست!
اگر بخواهیم شما را در دنیا همیشه نگه داریم، این موجب فساد شماست! موجب توقّف و اضمحلال شماست! پس شما را تغییر میدهیم و لباسهائى عوض مىكنیم، و مىبریم جلو، تا اینكه میرسانیم به جائى كه: وَ نُنْشِئَكُمْ فِي ما لا تَعْلَمُونَ؛ به جائى كه اصلًا نمیدانید چه خواهید شد! به آن، خلقتِ شما را مبدّل مىنمائیم؛ و در اینجا بسى أسرار است، ولى انسان غافل چنین مىپندارد كه مرگ یعنى انعدام؛ چون تصوّر میكند كه وجود او همین بدن است و تمام مراتب وجودى او منحصر شده در بدن؛ و بدن هم كه در زیر زمین میرود و مىپوسد، پس دیگر هیچ خبرى نیست.
ولى اینطور نیست، انسان معاد میكند بسوى خدا؛ و معاد او به تمام شَراشِر وجود اوست هم با روحش و هم با بدنش.
پس همان طور كه روح انسان بازگشت میكند بسوى خدا، بدن او هم بازگشت دارد. و انسان نباید تعجّب كند كه چگونه خداوند