اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج6

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان

معاد شناسی ج6

48
  • مردگان را زنده میكند؛ همان طور كه سابقاً ذكر شد، این ناشى از توهّم باطل است؛ و إشكال طبیعیون از زمان سابق تا امروز فقط در یك جمله خلاصه میشود و آن مجرّد استبعاد است.

  • عدم توجّه به خلقت اوّلیه انسان باعث انكار معاد مى‌شود

  • وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ* قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ‌.1

  •  رفت آن مرد عرب از میان قبرستان، استخوان پوسیده‌اى را برداشت و به نزد رسول الله آورده و با دست خود فشار داد؛ استخوان پوسیده، خرد شد و به صورت گرد و خاكستر در آمد؛ آنها را در پیش پیغمبر به روى زمین ریخت و گفت: اى محمّد! تو میگوئى خداوند اینها را زنده میكند؟!

  • وَ نَسِيَ خَلْقَهُ‌، امّا این مرد مسكین، آفرینش خود را فراموش نموده است؛ این انسان كه دارد ما را مسخره میكند و استخوان خرد شده را روى زمین میریزد و تعجّب مى‌كند از تقدیر قدرت ما، كه چگونه ما در توان خود چنین نیروئى داریم كه بتوانیم آن را زنده كنیم، خودش را فراموش كرده است.

  •  خودش از چه بوده است؟ چه مراحلى را طىّ كرده تا انسان شده؟ خلقت دیرینه او چه بوده است؟

  •  اگر او در خلقت اوّلیه خود نگاه میكرد، آن‌قدر در تحیر و تفكّر فرو میرفت كه وجدان او به او اجازه نمیداد چنین كارى را بكند.

  • استخوان پوسیده را خداوند زنده مى‌كند

  • قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ، بگو اى پیغمبر: این‌

    1. آيه ٧٨ و ٧٩، از سوره ٣٦: يس