معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
52پیدا میكند، تا نُه ماه به طول مىانجامد.
خداوند به یك لفظ كُن میتواند آدم درست كند، مگر به یك كلمه كُن شتر حضرت صالح پیامبر درست نشد؟ و كوه شتر نزائید؟ آرى، شكم كوه باز شد و شترى تامّ و تمام عیار بیرون آمد.
مگر به یك كلمه كُن حضرت عیسى على نبینا و آله و علیه السّلام درست نشد؟ عیسى كه پدر نداشت. مگر به یك كلمه كُن حضرت آدم بو البشر و حضرت حوّاء امّ البشر پدید نیامدند؟
امر پروردگار همان اراده او و عین تحقّق خارجى است
خلاصه آنكه امر پروردگار «زمانىّ» نیست؛ زمانىّ است به حسب نظر ما كه خود در چرخ حركت تدریج و زمان واقع شدهایم؛ امّا به حسب واقع در آن عالم ربوبى، زمان معنى ندارد؛ امر پروردگار همان اراده اوست، و اراده او همان كلمه كُن است، و كلمه كُن همان یكونُ یعنى عین تحقّق خارجى و عین عالم تكوین و نفسِ مشیت عینیه و خارجیه پروردگار است، و جدا نیست.
فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.1
«پس پاك و منزّه و مقدّس است و سبّوح و قدّوس است، آن پروردگارى كه جان و روح و حقیقت و ملكوت هر موجودى به دست اوست، و شما همگى بسوى او بازگشت خواهید نمود».
وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُما أَ تَعِدانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ* أُولئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ
- آيه ٨٣، از سوره ٣٦: يس