اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج6

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان

نسخه عربی

معاد شناسی ج6

16
  •  حضرت ابراهیم بنا به تفسیر «علىّ بن إبراهیم قمّى» چهار پرنده: طاووس، كلاغ، خروس، و كبوتر را گرفت و در هم كوبید بطورى كه تمام ذرّات آنها در هم فرو رفتند، و اجزاى آنان را بر قلّه دَه كوه قسمت كرد و بر هر كوهى جزئى از آنها را قرار داد.

  •  حالا ابراهیم، خودت آنها را صدا كن! یعنى چه؟ یعنى با نفس ملكوتى خود آنها را بخوان! آنها اجابت مى‌كنند، و به نداى تو پاسخ مثبت میدهند!

  •  در اینجا إبراهیم دارد زنده میكند، چون دیگر ابراهیم نیست، اینجا حول و قوّه خداست و بس. اراده و مشیت حضرت حقّ از دریچه نفس ابراهیم ظهور میكند، و ابراهیم داراى اسم اعظم حقّ شده است و همان اسم المحیى فعلًا در وجود خودش ظهور نموده است.

  •  إبراهیم از خودش بیرون آمده و محو در اسم حقّ گردیده، دیگر ابراهیمى نیست؛ اینجا خداست و بس.

  •  حضرت ابراهیم منقارهاى پرندگان را یكى پس از دیگرى به دست گرفت و یكایك آنها را صدا زد:

  •  اى خروس بیا! اى كلاغ بیا! اى طاووس بیا! اى كبوتر بیا!

  •  از بالاى ده كوه، ذرّات هر یك از این مرغان در هوا شناور شده، و آمدند و به منقارهاى خود كه به دست ابراهیم بود چسبیدند، فوراً گوشت بر روى استخوانهاى درست شده روئیده شد، و پر و بال بر روى گوشت روئیده شد، و چهار مرغ تمام عیار كامل الخلقه در مقابل‌