کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
12از قوم یهود را كشت؛ این داستان در تواریخ ثبت و ضبط است.
حضرت عُزَیر پیغمبر از دست او فرار كرد و در چشمهاى رفت و غائب شد، امّا نمرد؛ خداوند او را حفظ فرمود.
بعد از سالیان متمادى كه بدنهاى یهود در آن صحرا از بین رفته و استخوانهاى آنان باقى مانده بود، حضرت إرْمیاى پیغمبر از آن بیابان میگذشت؛ دید عجیب داستانیست؛ یك صحرا استخوانهاى متفرّق و جدا شده و درهم و برهم شده. بسیار در حیرت افتاد و گفت: خدا چگونه اینها را بعد از مردنشان زنده میكند؟ قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها.1
فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ2، خداوند خودش و خرش را قبض روح نموده و بعد از یكصد سال زنده كرد. إرمیا دید در مقابل دیدگانش خودش و خرش لباس مادّه پوشیدند و اجزاء متشتّته جمع شده، روى استخوانها را پوشیدند؛ و بدین كیفیت خداوند زنده شدن مردگان را به إرمیا نشان داد.
زنده كردن مرغان كشته شده، بدست حضرت إبراهیم علیه السّلام
حضرت إبراهیم علیه السّلام از خداوند تقاضا نمود كه جنبه فاعلى و إعمال قدرتى كه براى زنده شدن مردگان صورت میگیرد را بداند، و گفت: كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى3 «چگونه تو اى پروردگار به مردگان جان میدهى»؟
فرق سؤال حضرت إرمیا و حضرت إبراهیم از خداوند در مورد زنده شدن مردگان
این سؤال غیر از پرسش إرمیاست؛ سؤال إرمیا از نحوه فعل و
- قسمتى از آيه ٢٥٩، از سوره ٢: البقرة
- همان مصدر
- قسمتى از آيه ٢٦٠، از سوره ٢: البقرة