رساله مودت

 البته در آیات قرآن نیز در موارد مختلفه از بعضى از آنها تمجید و تحسین وافر نموده است، ولى اینك تنها چند نمونه از أحادیثى كه در فضل و شرافت‌آنها بیان شده است را مى‌آوریم:

روايت امام باقر از أميرالمؤمنين عليهما السّلام در علوّ مقام برخى از صحابه

 اوّل: از «أمالى» شیخ طوسى با إسناد متّصل خود از حضرت باقر علیه السّلام نقل شده است كه:

 قَالَ: صَلَّى أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ عَلِىُّ بْنُ أَبِى‌طَالِبٍ عَلَیهِ السَّلَامُ بِالنَّاسِ الصُّبْحَ بِالْعِرَاقِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ وَعَظَهُمْ فَبَکى وَ أَبْکاهُمْ مِنْ خَوْفِ اللَهِ تَعَالَى. ثُمَّ قَالَ: أمْ وَاللَهِ لَقَدْ عَهِدْتُ أَقْوَامًا عَلَى عَهْدِ خَلِیلِى رَسُولِ اللَهِ صَلّى اللَهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ وَ إنَّهُمْ لَیصْبِحُونَ وَ یمْسُونَ شُعْثًا غُبْرًا خُمْصًا بَینَ أَعْینِهِمْ کرُکبِ الْمِعْزَى‌¹، یبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَ قِیامًا، یرَاوِحُونَ‌² بَینَ أَقْدَامِهِمْ وَ جِبَاهِهِمْ، ینَاجُونَ رَبَّهُمْ وَ یسْأَ لُونَهُ فَکاک رِقَابِهِمْ مِنَ النَّارِ. وَاللَهِ لَقَدْ رَأَیتُهُمْ وَ هُمْ جَمِیعٌ‌³ مُشْفِقُونَ مِنْهُ خَآئِفُونَ.⁴

 «حضرت باقر علیه السّلام فرمودند: حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام در عراق با مردم نماز صبح را گذاشت. پس از خاتمه نماز آنان را موعظه فرمود، خود گریست و مردم را به گریه درآورد از خوف خدا. سپس فرمود: سوگند به خدا من در زمان خلیل خودم رسول خدا با جماعتى از صحابه هم عهد بودم و آنان از شدّت عبادت و جهاد پیوسته چهره‌هایشان گرد آلود و موهاى آنان شانه نزده و شكمهاى آنان خالى از طعام بود، مابین دو چشمان آنها در صفحه پیشانى از شدّت و كثرت سجود مانند زانوهاى بُز اثر تماس با خاك مشهود بود،