کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
113قافله‌اى به مدینه وارد شد و ما با حضرت رسول اكرم صلّى الله علیه وآله وسلّم نماز جمعه مى‌خواندیم، همین كه مردم صداى قافله را شنیدند همگى دست از نماز كشیده و بسوى قافله رفتند و در مسجد كسى نماند مگر دوازده نفر كه من یك نفر از آنها بودم، و خداوند این آیه را نازل فرمود.
توضیح آنكه: در آن زمان رسم چنین بود كه قافله‌اى كه براى تجارت به شام یا سائر نقاط میرفت و با خود انواع أطعمه از گندم و جو و انواع ألبسه و غیر ذلك مى‌آورد، چون به مدینه میرسیدند طبل میزدند تا آنكه مردم از آمدن قافله اطّلاع پیدا كنند و از خریدن اشیاء مورد لزوم قبل از تمام شدن آنها محروم نگردند.
اتّفاقاً در روز جمعه‌اى كه حضرت رسول الله مشغول نماز جمعه1 یا مشغول خطبه نماز جمعه2 بر فراز منبر بودند قافله وارد شد و صداى طبل خبردار به درون مسجد آمد. نمازگزاران در حال نماز و یا مستمعین خطبه حضرت در حال خطبه همگى از مسجد بیرون دویده و خود را به بقیع كه اوّلین نقطه ورود قافله بود رسانیدند، از ترس آنكه مبادا أفرادى زودتر خود را به آنجا رسانیده و متاع قافله را خریدارى كنند. در مسجد جز دوازده نفر و یا یازده نفر و یا هشت نفر كسى نماند.3
در این حال این آیه نازل شد كه: «زمانى كه تجارت یا صداى طبل تجارت را معاینه كنند، یك مرتبه همگى بسوى آن رهسپار میگردند و با شتاب مسجد را خالى و متوجّه آن تجارت و یا لهو میگردند و تو را در حالیكه ایستاده‌اى رها مى‌نمایند. اى پیغمبر! بگو آنچه در نزد خداست از این تجارت و لهو بهتر است
- بنا به روايت جابربن عبدالله در «مجمع البيان».
- بنا به روايت حسن و مُقاتلان در «مجمع البيان».
- دوازده نفر بنا به روايت جابربن عبدالله، و يازده نفر بنا به روايت ابن کيسان، و هشت نفر بنا به روايت کلبى از ابن عبّاس در «مجمع البيان».