رساله مودت

آن حضرت شك مى‌نمودند، و پا به فرار گذاشته، در میان معركه، در خطیرترین اوقات آن حضرت را تنها گذاشته و از ترس جان براى حفظ خود فرار مى‌نمودند.

 آیا در این صورت صحیح است كه باور كنیم حدیث: أَصْحَابِى کالنُّجُوم‌ حدیث درستى است؟ آیا این اصحاب ستارگان آسمانند؟! آیا پیغمبر فرموده‌است كه به هر یك از آنان اقتدا كنید آنها شما را هدایت خواهند نمود؟!

 آیات قرآن كه در موارد بسیارى مؤمنین را مورد ملامت قرار میدهد و در أثر لغزشهائى كه در موارد عدیده از آنها سر زده است آنها را توبیخ میفرماید و در بعض از آیات آنها را به شدّت تهدید میكند و پیروى از باطل را مذموم و قبیح مى‌شمرد؛ با اینحال چگونه پیغمبر أكرم درباه اصحاب خود توصیه به پیروى فرموده است؟

جواب از يك توهّم در مورد روايت: «أصحابى كالنّجوم»

 ممكن است كه كسى توهّم كند كه از اصحاب نیكو، تمجید نموده و آنان را ستارگان آسمان شمرده و به پیروى از آنان دعوت فرموده است. ولى این توهّم بجا نیست، زیرا:

 اوّلًا: جمله اى را كه عامّه از پیغمبر روایت میكند: بِأَیهِمُ اقْتَدَیتُمُ اهْتَدَیتُمْ‌ است، و لفظ أَصْحَابِى‌ كه جمع مضاف است و إفاده عموم دارد، صریح در عموم است؛ یعنى تمام اصحاب من ستاره هستند و به هر یك از آنان اقتدا كنید هدایت خواهید یافت.

 ثانیاً: كسى كه به روح قرآن و سیره آن حضرت آشنا باشد، میداند كه چون قرآن و روش آن حضرت عنوان تبعیت و پیروى را از حقّ میداند و منحصر به حق میداند، هیچگاه بدون ارائه حق و معرّفى حق، در هیچ موردى از موارد، دعوت به پیروى از عنوانى دیگر، به هیچ وجه نمى‌نماید.

 علاوه بر تمام این مطالب، علماى بزرگ عامّه در كتب و رسائل خود أخبارى را از خود حضرت رسول الله نقل نموده‌اند كه دلالت بر گناه و لغزش‌

بعضى از صحابه مى‌نماید.