رساله مودت

است‌¹ تا اینجا كلام تفتازانى تمام شد.

روايت: «أصحابى كالنّجوم» جعلى و از چهار جهت مورد نقد است

 و بطور كلّى معلوم شد كه حدیث: أَصْحَابِى کالنُّجُوم‌ از چهار جهت‌حدیث ساختگى و مجعولى بیش نیست؛ كه آنرا طبق مشتهیات خود ساخته و به رسول الله نسبت داده‌اند:

 جهت اوّل: ضعف راویان این حدیث است.

 جهت دوّم: مخالفت حدیث با مضمون آیات قرآن كه پیروى و تبعیت را منحصر به حق و أفراد متّصل به حق میداند.

 جهت سوّم: مخالفت حدیث است با طرز حالات روحى صحابه و أعمالى كه از آنها در دوران حیات پیغمبر سر میزده است.

 جهت چهارم: مخالفت حدیث است با نصوص كثیره وارده از اهل سنّت كه دلالت بر انحراف بسیارى از صحابه بعد از رسول خدا دارد، و آنها به علّت بدعت گذاردن در دین و برگشت به آراء جاهلیت و كارهائى كه بعد از رحلت مرتكب شده‌اند، داخل در دوزخ خواهند شد.

تعارض روايت: «أصحابى كالنّجوم» با حديث سفينه

 فرضاً اگر از تمام این جهات نیز صرف نظر كنیم، مضمون حدیث: مَثَلُ أَهْلِ بَیتِى فِیکمْ کمَثَلِ سَفِینَةِ نُوحٍ مَنْ رَکبَهَا نَجَى وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ‌، با مضمون حدیث: أَصْحَابِى کالنُّجُومِ بِأَیهِمُ اقْتَدَیتُمُ اهْتَدَیتُمْ، تنافى و تعارض دارد. و طبق موازینِ حدیث چون حدیث سفینه حدیث بسیار معتبر و متواترى است كه از رسول الله نقل شده است، لذا باید بدین جهت حدیث: أَصْحَابِى کالنُّجُوم‌ را حدیث مجعول و باطلى دانست و آن را ردّ نمود.

 توضیح آنكه: حضرت رسول الله اهل بیت عصمت را به یك كشتى معمولى در شب تار كه مسافرین خود را بخواهد از شهرى به شهر دیگرى‌