کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
133آمد؛ و چون طوفان خاتمه پیدا كرد و آسمان از باران ایستاد و زمین آب خود را بلعید، كشتى نوح بر زمین خشك و نجات نشست.
سرّ تشبيه اهل بيت به كشتى نوح
با این معانى ملاحظه میشود كه تشبیه حضرت رسول الله، اهل بیت را به سفینه نوح، چقدر تشبیه عالى و پر ارجى است. و از این تشبیه انحصار نجات و امان در اهل بیت ملاحظه میگردد.
علاوه بر تمام این مطالب، كسى كه در كشتى بنشیند با یكایك از ستارگان در شب تار كه نمى‌تواند جهت‌یابى كند. بسیارى از ستارگان در آسمانند كه أبداً عنوان جهت یابى در آنها نیست، فقط بعضى از ستارگانند كه هادى و راهنما هستند، مانند: جَدْى و عَیوق و ثُریا و سُهَیل. و اینها ستارگان انگشت شمارى بیش نیستند. لذا در قرآن مجید فرموده است: وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ.1 و ستاره را در این آیه جنس قرار داده است، نه اینكه مراد تمام ستارگان بدون استثناء باشد.
و معلوم است كه این ستارگان محدود و مشخّص، هدایت كنندگانِ به راه نجات: أمیرالمؤمنین و فاطمه و دو فرزندانشان حضرت حسن و حسین علیهم السّلام و اولاد آن حضرت‌اند كه حقّاً درخشندگى خاصّى در آسمان اسلام داشته، و در لیل دَیجور و ظلمت شب طولانى در فِتَن و أهواء مُضِلّه، دستگیران و راهنمایان به مدینه طیبه سعادت و توحیدند.
بارى، سخن در شرح كلام فخر رازى كه از بعض مذكّرین نقل كرده بود به درازا كشید. و چون بسیارى از اهل سنّت بلكه تمام آنان گرفتار این اشتباه هستند، لذا براى رفع اشتباه ناچار بودیم بسط كلام دهیم.
- آيه ١٦، از سوره ١٦: النّحل؛ [«و براى شما نشانه‌هائى قرار داد، و به وسيله ستاره‌راهنمائى مى‌شوند.»]