کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
140...1
خطاب: «أنا حَرْبٌ لِمَن حارَبَكم» از طرف پيامبر به اهل بيت عليهم السّلام (ت)
دلالت اين روايت بر كفر محاربان اهل بيت عليهم السّلام (ت)
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] گفتند: بله از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم شنيده‌ايم.
و اين از أحاديث متواتره از ائمّه عترت طاهره است، و همين روايت به عنوان حجّت و دليل براى تفضيل آن حضرت بر زنان عالميان کفايت ميکند؛ آيا هيچ مسلمانى فردى از مردم را با بضعه نبىّ أکرم صلّى الله عليه و آله و سلّم و بقيّه و خلف او در بين امّت مقايسه مى‌کند؟
و به تحقيق که هر کس از صاحبان خرد در اين روايت تدبّر نموده، اينطور دريافته است که مضمون آن دلالت بر عصمت آن حضرت دارد؛ زيرا اين روايت مى فهماند که محال است هر يک از اذيّت شدن و پريشان گشتن و غضب و سخط و رضايت و گرفتگى خاطر و منبسط شدن آن حضرت در غير محلّ خود واقع شود، همانطور که در مورد نبىّ أکرم نسبت به اين امور، مطلب از همين قرار است؛ و اين حقيقت و کنه عصمت است، چنانچه مخفى نيست.»
(١٠)” - ما أخرجَهُ ابنُ أبى عاصِمٍ (کما فى ترْجَمَتِها من «الإصابة») بسنده إلَى عَلىٍّ عليه السَّلام قالَ: قالَ رَسولُ اللهِ (صلَّى اللهُ عليه و ءَاله و سلَّم) لِفَاطِمَةَ: إنَّ اللهَ يَغْضَبُ لِغَضَبِک وَ يَرْضَى لِرضاک. وَ أخرجَهُ الطَّبرىُّ و غيرُه بِإسنادٍ حَسنٍ کما فى أحوالها من «الشَّرف المؤبَّد» و غيْرِه، و هو فى الدِّلالةِ علَى تَفضيلِها و عصمتِها کالحديث السّابق.”
«ابن أبى عاصم به سند خود از على عليه السّلام نقل کرده است که فرمود: رسول خدا صلّى الله عليه و آله وسلّم به فاطمه فرمود: حقّاً که خداوند بخاطر غضب تو غضب مى‌نمايد و بواسطه رضايت تو راضى مى‌شود.
و اين روايت را طبرى و غير او با إسناد حسن روايت کرده‌اند، همانطور که در ذکر أحوال آن بانوى گرامى در «الشّرف المؤبّد» و غير آن ذکر شده است. و اين روايت در دلالت بر برترى آن حضرت و عصمتشان مانند حديث سابق است.»
(١١)” ما أخرجَهُ جماعةٌ من أثبات المحدِّثينَ و أعلامِهم کالإمام أحمدَ بنِ حَنبلٍ (من حديثِ أبى هريرةَ فى صفحة ٤٤٢ من الجزءِ الثّانى من مُسنَده) قالَ: نَظَرَ النَّبىُّ (صلَّى اللهُ عَليه و ءَاله و سلَّم) إلَى عَلىٍّ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَيْنِ وَ فاطِمةَ فَقالَ: أنا حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکمْ.”” وَ أخرجَ التِّرمِذىُّ من حديثِ زَيدِ بنِ أرقَمَ (کما فى ترجَمَةِ الزهرآء من «الإصابة») أنَّ رسولَ الله قالَ: عَلىٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ الحَسَنُ وَ الحُسَيْنُ، أنا حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَهُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَهُمْ”- انتهى.
و هذا الحديثُ فى الدِّلالةِ علَى تفضيلِها و عصمتِها کسابقِه، و فيه دلالةٌ علَى کفرِ مُحاربيهم کما تَرى.
«جماعتى از معتبرين محدّثين و بزرگان ايشان چون احمد بن حنبل چنين حديث کرده‌اند که: روزى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به علىّ و حسن و حسين و فاطمه نظر نموده و فرمود: هر کس با شما در جنگ باشد من با او در جنگم، و هر کس با شما در صلح و آشتى باشد من با او در صلح و آشتى هستم.
و ترمذى از حديث زيد بن ارقم روايت کرده است که رسول خدا فرمود: هر کس که با علىّ و فاطمه و حسن و حسين محاربه داشته باشد من با او در جنگ بوده، و هر کس با آنان در سلم و صلح باشد من با او در سلم و صلح هستم.
و اين حديث در دلالت بر أفضليّت و عصمت آن حضرت مانند روايت قبل است. و همانطور که مى‌نگرى دلالتى نيز بر کفر محاربان اهل بيت دارد.»]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] گفتند: بله از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم شنيده‌ايم.