کتاب «رساله مودت» تألیف ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ میباشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهلسنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
157كلام امام حسن مجتبى عليه السّلام در مودّت أهل بيت عليهم السّلام
در «نظم دُرَر السِّمطین» چون خطبه حضرت امام حسن مجتبى علیه السّلام را در مسجد كوفه بعد از دفن حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام نقل میكند، در پایان خطبه این جملات را از آن حضرت مىآورد:
وَ أَنَا مِنْ أَهْلِ بَیتٍ الَّذینَ أَذْهَبَ اللَهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهِیرًا.
وَ أَنَا مِنْ أهْلِ بَیتٍ الَّذینَ کانَ جَبْرَئِیلُ عَلَیهِ السَّلا مُ ینْزِلُ فِینَا وَ یصْعَدُ مِنْ عِنْدِنَا. وَ أَنَا مِنْأهْلِ بَیتٍ الَّذِینَ فَرَضَ اللَهُ تَعَالَى مَوَدَّتَهُمْ عَلَى کلِّ مُسْلِمٍ وَ أَنْزَلَ اللَهُ فِیهِمْ: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً. وَ اقْتِرَافُ الْحَسَنَةِ مَوَدّتُنَا أَهْلَ الْبَیتِ.1
«من از اهل بیتى هستم كه خداوند آنها را از هر پلیدى و آلودگى پاكیزه گردانید و به نهایت درجه پاكى و طهارت، پاك و منزّه فرمود. و من از اهل بیتى هستم كه جبرائیل به ما نازل میشد و از نزد ما بالا میرفت. و من از اهل بیتى هستم كه خداوند در كتاب مقدّسش محبّت و مودّت ما را واجب گردانیده است، آنجا كه فرموده: بگو اى پیغمبر! من در مقابل تبلیغ دین خدا از شما أجرى را طلب نمىكنم إلّا اینكه به أقرباى من محبّت داشته باشید. و كسى كه حسنهاى بجاى آورد ما نیكى را درباره او افزون گردانیم. و منظور از اكتساب خیر و نیكى، همان مودّت ما اهل بیت است.»
این خطبه را ابن أبى الحدید نیز در «شرح نهج البلاغة» ج ١٦، ص ٣٠ و همچنین قندوزى در «ینابیع المودّة» طبع نجف، ص ٨ و در تفسیر «مجمع البیان» ج ٥، ص ٢٩ ذكر كردهاند. و صاحب «مجمع» این خطبه را از حضرت امام حسن علیه السّلام به طریق صحیح روایت میكند و نیز اضافه میكند كه أبوحمزه ثُمالى و سُدّى،
- «نظم دُرر السِّمطين» ص ١٤٨

