کتاب «رساله مودت» تألیف ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ میباشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهلسنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
158اقتراف حسنه را به مودّت آل محمّد تفسیر كردهاند.
در تفاسیر آمده است كه: واللهُ غفورٌ شکورٌ لأهلِ وِلایتهم. «خداوند آمرزنده و شكرگذارنده است آن كسانى را كه قبول ولایت آل محمّد نمایند.»
استدلالات زمخشرى در تفسير «كشّاف» بر وجوب مودّت اهلبيت عليهم السّلام
بارى، زمخشرى در تفسیر خود براى استدلال به وجوب مودّت اهل بیت از آیه كریمه به چند وجه استدلال میكند:
شكايت أميرالمؤمنين عليه السّلام به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم از حسد مردم
اوّل آنكه: از أمیرالمؤمنین علىّ بن أبىطالب علیه السّلام روایت است كه: قال: شَکوْتُ إلَى رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ [وَءَالِهِ] وَسَلَّمَ حَسَدَ النَّاسِ لِى. فَقَالَ: أَمَا تَرْضَى أَنْ تَکونَ رَابِعَ أرْبَعَةٍ؟! أَوَّلُ مَنْ یدْخُلُ الْجَنَّةَ أَنَا وَ أَنْتَ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ.1
«حضرت میفرماید كه: من نزد رسول خدا از حسدى كه مردم به من مىبردند شكوه نمودم. حضرت رسول الله فرمودند: آیا راضى نیستى كه یكى از چهار نفر باشى؟! اوّلین كسانى كه به بهشت میروند، من و تو و حسن و حسین هستیم.»
دوّم آنكه: حضرت رسول الله فرمودند: حُرِّمَتِ الْجَنَّةُ عَلَى مَنْ ظَلَمَ أَهْلَ بَیتِى وَ ءَاذَانِى فِى عِتْرَتِى. «بهشت حرام است بر كسى كه بر اهل بیت من ظلم كند و مرا در عترت خودم آزار رساند.»
و سوّم: قول حضرت رسول خدا: مَنْ مَاتَ عَلَى حُبِّ ءَالِ مُحَمَّدٍ مَاتَ شَهِیدًا. ـ تا آخر این روایت كه ذكر شد.2 مرحوم سید شرف الدّین فرماید: أحمد بن حنبل كما آنكه در
- اين حديث را شيخ اسمعيل حقّى بروسوى نيز در «روح البيان» ج ٨، ص ٣١١ ذکر کرده است.
- تفسير «کشّاف» ج ٤، ص ٢٢٠

