رساله مودت

«الصّواعق المحرقة» نیز آمده است، از ابن عبّاس در تفسیر قوله تعالى: وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً روایت میكند كه او گفته است: مراد مودّت آل محمّد است.

 و نیز ابن أبى‌حاتم كما آنكه در كتاب «الشّرف المُؤبَّد» آمده است، از ابن عبّاس نیز روایت میكند.

روايت أبوحمزه ثمالى در تفسير آيه مودّت

 و نیز از أبو حمزه ثمالى در تفسیرش از ابن عبّاس مروى است كه: چون بعد از هجرت، اسلام استحكام یافت، أنصار گفتند: خدمت رسول خدا مشرّف شویم و به او عرض كنیم كه از این به بعد، امور مهمّى براى شما پیش خواهد آمد، این أموال ما را بگیر و در مقاصد خود بكار بند. سپس خدمت آن حضرت مشرّف شدند و مطلب خود را معروض داشتند؛ آیه: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ‌ نازل شد.

 حضرت فرمودند: تَوَدُّونَ قَرَابَتِى مِنْ بَعْدِى، فَخَرَجُوا مُسْلِمِینَ لِقَوْلِهِ. «به أقرباى من بعد از رحلت من مودّت كنید. پس أنصار از نزد آن حضرت با كمال تسلیم و اطاعت خارج شدند.» و لكن منافقین گفتند: این مطلبى است كه محمّد افترا بسته و به خدا نسبت داده است، او مى‌خواهد به واسطه این تسلیم و مودّت، ما را بعد از خود در مقابل أقربایش ذلیل كند؛ این آیه نازل شد: أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً.¹ «بلكه میگویند: او بر خدا به دروغ افترا بسته است.»

 و این حدیث رانیز ثعلبى و بَغَوى، همانطور كه در «الصّواعق المحرقة» آمده است از ابن عبّاس روایت كرده‌اند.»

 سپس میگوید: «خدا حسد را بكشد كه چگونه صاحبش را در اندرون دوزخ مى‌فرستد! ببین چگونه صحابه مخالفِ با اهل بیت از دین خدا خارج‌