رساله مودت

عَلَیهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى‌ وَ مَن یقْتَرِفْ حَسَنَةً ـ الْأَیةَ؟ قِیلَ: إنَّهُمْ یقُولُونَ لِأقَارِبِ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَءَالِهِ. قَالَ: کذَبُوا، إنَّمَا نَزَلَتْ فِینَا خَآصَّةً فِى أَهْلِ الْبَیتِ: فِى عَلىٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ، أصْحَابِ الْکسَآءِ.¹

 «حضرت فرمودند: اهل بصره در معنى این آیه چه مى‌گویند؟ به آن حضرت پاسخ دادند كه آنها میگویند: این آیه راجع به جمیع أقرباى رسول خداست.

 حضرت فرمودند: دروغ مى‌گویند، این آیه درباره ما به تنهائى نازل شده است، این آیه درباره اهل بیت، اصحاب كساء: علىّ و فاطمه و حسن و حسین است.»

 و در كتاب «محاسن» برقى از حضرت باقر علیه السّلام حدیث میكند: إنَّهُ سُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْأَیةِ. فَقَالَ: هِىَ وَاللَهِ فَرِیضَةٌ مِنَ اللَهِ عَلَى الْعِبَادِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَءَالِهِ فِى أهْلِ بَیتِهِ.²

 «از حضرت راجع به آیه مودّت سؤال شد. حضرت فرمودند: سوگند به خداى كه مودّت فریضه‌اى از فرائض خداست بر بندگانش، درباره محمّد صلّى الله علیه و آله و سلّم كه نسبت به اهل بیت آن حضرت وارد شده است.»

مقصود از قربى فقط ائمّه طاهرين عليهم السّلام هستند

 و نیز در كتاب «كافى» از حضرت باقر علیه السّلام روایت است كه: إنَّهُ سُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْأَیةِ. فَقَالَ: هُمُ الأَئِمَّةُ عَلَیهِمُ السَّلَامُ‌.

 «از حضرت سؤال شد كه ذوى القربى كه در آیه: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ‌ ذكر شده است چه كسانى هستند؟ حضرت فرمودند: مراد از ذوى القربى در این آیه فقط أئمّه علیهم السّلام هستند.»³

 ملاحظه میشود كه مفاد أخبارى كه درباره موضوع ذوى القربى و وجوب‌