اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهل‏بيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرموده‌‏اند.  برخی  مطالب مندرج در کتاب:  • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است  • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است  • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست  • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن  • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهل‏‌بيت تفسير كرده‌‏اند  • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم»  • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است  • مودّتِ أهل‏بيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است

سرای جاوید

رساله مودت

169
  • دیگرى كه با آنها بودند على و زبیر را به شدّت با كمال قهر و سختى به طرف مسجد سوق مى‌دادند، و مردم همه جمع شده تماشا مى‌كردند و كوچه‌هاى مدینه از مردم پُر شده بود.

  •  چون فاطمه كردار عمر را نگریست، فریاد زد و وِلوله كرد و جماعت بسیارى از زنان هاشمیه و غیر هاشمیه با فاطمه اجتماع نمودند. فاطمه خارج شد و درِ حجره خود ایستاد و فریاد برآورد: اى أبابكر! چقدر زود از روى نخوت و حمیت جاهلى بر اهل بیت رسول خدا حسد ورزیدید! سوگند به خدا كه من با عمر تكلّم نخواهم كرد تا خداى خودم را ملاقات كنم!»

  • قصيده ازرى در رثاء حضرت زهراء سلام الله عليها

  •  چه خوب شیخ ازرى سروده است:

  • لا تَلُمْنى یا سعدُ فى مَقتِ قومٍ‌***ما وَفتْ حقَّ أحمدَ إذ وَفاها
  • أوَ ما قال عِترتى أهلُ بیتى‌***احفَظونى فى بِرّها و وِلاها
  • نازَعوه حیا و خانُوهُ مَیتًا***یا لَتِلک الحُظوظُ ما أشقاها
  •  تا آنكه میگوید:

  • نَقَضوا عهدَ أحمدَ فى أخیه‌***و أذاقوا البتولَ ما أشجاها
  • و هِىَ العُروةُ الّتى لیس ینجو***غیرُ مُستَعصِمٍ بِحَبلِ وِلاها
  • لم یرَ اللهُ للنّبوّة أجرًا***غیرَ حِفْظِ الوِداد فى قُرباها
  • لَستُ أدرى إذ رُوِّعتْ وَهْىَ حَسرَى‌***عانَد القومُ بعلَها و أباها
  • یومَ جآءَتْ إلى عدىٍّ و تَیمٍ‌***و مِن الوَجدِ ما أطالَ بُکاها
  • فَدَعَتْ و اشْتکت إلى اللهِ شَجوًا***و الرّواسى تَهتَزُّ مِن شَکواها
  •  تا آنكه میگوید:

  • أیها القومُ راقِبوا اللهَ فینا***نحنُ مِن رَوضةِ الجلیل جَناها
  •  تا آنكه میگوید:

  • أیها الناسُ أىُّ بنتِ نبىٍ‌***عن مَواریثِهِ أبوها زَواها
/ 19