رساله مودت

أعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحیم‌

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنا مُحمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبینَ الطّاهِرین‌

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدآئِهِمْ أجْمَعین مِنَ ا لْأَنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدّین‌

وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلّابِاللَهِ الْعَلىِّ الْعَظیم‌

 قالَ اللهُ الحكیمُ فى كتابه الكَریم:

 قُل لَآأَسَلُکمْ عَلَیهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى‌ وَ مَن یقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ‌و فِیهَا حُسْنًا إِنَّ اللَهَ غَفُورٌ شَکورٌ* أَمْ یقُولُونَ افْتَرَى‌ عَلَى اللَهِ کذِبًا فَإِن یشَإِ اللَهُ یخْتِمْ عَلَى‌ قَلْبِک وَ یمْحُ اللَهُ الْبطِلَ وَ یحِقُّ الْحَقَّ بِکلِمتِهِ إِنَّهُ‌و عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ* وَ هُوَ الَّذِى یقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یعْفُوا عَنِ السَّیاتِ وَ یعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ* وَ یسْتَجِیبُ الَّذِینَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصلِحتِ وَ یزِیدُهُم مِن فَضْلِهِ وَ الْکفِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ.

 (آیات بیست و سوّم تا بیست و ششم، از سوره شورى: چهل ودوّمین سوره از قرآن كریم)

مصداق آيه مودّت، علىّ و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام هستند

 سابقاً روایات كثیرى راجع به تفسیر آیه مباركه مودّت از طریق شیعه و سنّى ذكر شد. و معلوم شد كه هیچ شكّ و تردیدى نیست در آنكه مراد از قربى در این آیه مباركه، فقط حضرت أمیرالمؤمنین و فاطمه و حسنین علیهم السّلام هستند.

شصت و چهار نفر از بزرگان عامّه آيه مودّت را بر وجوب مودّت اهل‌بيت تفسير كرده‌اند

 مرحوم قاضى شهید سید نور الله شوشترى میگوید: «جمهور از اهل تسنّن از «صحیح» بخارى و مسلم و از «مسند» أحمد بن حنبل و «تفسیر ثعلبى» از