کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
177أحزاب وارد شده است كه هر تدبّر كننده آنرا در مى‌یابد. و ایشانند آل بیت مصطفى كه محبّت آنان بر تمام أفراد مردم واجب و به حكم خدا ثابت و نوشته شده است.»
و شبلنجى گوید كه: أبى الحسن بن جبیر سروده است:
احبُّ النّبىَّ المُصطفى و ابْنَ عمِّهِ *** علیا و سِبطَیهِ و فاطمةَ الزَّهرا هُمُ أهلُ بیتٍ اذهِبَ الرّجسُ عنهُمُ *** وَ أطلَعَهُمْ افُقُ الهُدَى أنجُمًا زُهْرا مُوالاتهُمْ فَرضٌ علَى کلِّ مُسلمٍ *** و حُبُّهُمُ أسنَى الذَّخآئرِ لِلُاخرَى و مَا أنا للصَّحْبِ الکرامِ بِمُبغضٍ *** فإنّى أرَى البَغضآءَ فى حقِّهِم‌کفرا1 میگوید: «من پیغمبر أكرم محمّد مصطفى را و پسر عمّش علىّ مرتضى و دو فرزندش و فاطمه زهرا را دوست میدارم. ایشان اهل بیتى هستند كه از هر پلیدى منزّه و پاكیزه هستند و هرگونه آلودگى از ساحت قدس آنان دور است، و افق هدایت، از میان آنها ستارگان درخشانى را به طلوع آورده است. مُوالات ایشان بر هر مسلمانى واجب شمرده شده و محبّت ایشان پر بهاترین ذخیره براى آخرت است. و من عداوتِ أصحاب بزرگوار رسول أكرم را در دل ندارم، چون مى‌بینم عداوت آنها كفر شمرده شده است.»
صراط مستقيم، صراط محمّد و آل او عليهم السّلام است
روايت: «الصِّراطُ وِلايتنا أهل البيت»
ثعلبى در كتاب «الكشف و البیان» در تفسیر: اهْدِنَا الصِّرَ طَ المُسْتَقِیمَ آورده است كه مسلم بن حیان گوید: از أبا بُرَیده شنیدم كه مى‌گفت: صِراطُ محمّدٍ و ءالِه.2 «صراط مستقیم صراط محمّد و آل محمّد است.» وحموینى در «فرآئد السّمطین» با إسناد خود از أصبغ بن نُباته از أمیرالمؤمنین علیه السّلام روایت میكند كه آن حضرت در تفسیر قول
- «الغدير» ج ٢، ص ٣١١، به نقل از کتاب «نور الأبصار»
- همان مصدر