کتاب «رساله مودت» تألیف ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ میباشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهلسنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
178خداى متعال: وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ1 فرمودهاند: الصِّرَاطُ وِلَایتُنَا أَهْلَالبَیتِ.2 «صراط، ولایت ما اهلبیتمیباشد.»
و نیز حموینى در «فرآئد» از حضرت إمام جعفر صادق علیه السّلام روایت میكند كه آن حضرت فرمودند: نَحْنُ خِیرَةُ اللَهِ وَ نَحْنُ الطَّرِیقُ الْوَاضِحُ وَالصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیمُ.3 «ما بندگان برگزیده خدائیم و ما راه روشن وواضحیم و ما صراط مستقیم هستیم.»
و در «ذخآئر العُقبى» وارد است كه: أبوسعید با إسناد خود از رسول الله صلّى الله علیه و ءَاله و سلّم روایت كرده است كه: قال: أَنَا و أَهْلُ بَیتِى شَجَرَةٌ فِى الْجَنَّةِ وَ أَغْصَانُهَا فِى الدُّنْیا، فَمَنْ تَمَسَّک بِنَا اتَّخَذَ إلَى رَبِّهِ سَبِیلًا.4 «رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: من و اهل بیت من درختى در بهشت هستیم و شاخه هاى این درخت در دنیاست؛ پس هر كس به ما چنگ زند و خود را به روش و سنّت ما در آورد، راهى بسوى خداى خود پیدا نموده است و آن راه را براى خود برگزیده و انتخاب نموده است.»
نقل جريان غدير از زبان زيد بن أرقم
علّامه مرعشى در تعلیقه «إحقاق الحقّ» آورده است كه: علّامه ابن كثیر دمشقى متوفّى ٧٧٤، در تفسیر خود از امام أحمد حنبل از اسمعیل بن ابراهیم از أبى حیان التّیمى روایت میكند كه او میگوید: یزید بن حیان گفت كه: من و حصین بن مَیسَره و عمر بن مسلم براى ملاقات و زیارت زید بن أرقم رفتیم.
- آيه ٧٤، از سوره ٢٣: المؤمنون؛ [«تحقيقاً کسانى که به آخرت ايمان نمىآورند ازصراط مستقيم منحرف شدهاند.»]
- «الغدير» ج ٢، ص ٣١١
- همان مصدر، ص ٣١٢
- همان مصدر، ص ٣١٢

