کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
182رسول خدا فرمود: «اگر بنده‌اى هفت هزار سال كه به اندازه عمر دنیاست خدا را عبادت كند، سپس در نزد خدا حاضر شود در حالتى كه با علىّ بن أبى‌طالب عداوت داشته باشد و حقّ او را تكذیب كند و ولایت او را بشكند، خداوند خیر و رحمت را از او قطع مى‌كند و دماغ او را مى‌بُرد. (كنایه از آنكه او را در نهایت مشكلات مى‌اندازد بطوریكه هر چه براى خلاصى و نجات خود دست و پا زند سودى ندهد.)»1
عبادات و كارهاى خير بدون ولايت أميرالمؤمنين عليه السّلام هيچ ارزشى ندارد
و نیز خوارزمى در «مناقب» خود از حضرت رسول اكرم صلّى الله علیه و آله روایت میكند كه: أنَّهُ قَالَ لِعَلىٍّ: یا عَلِىُّ! لَوْ أَنَّ عَبْدًا عَبَدَ اللَهَ عَزَّ وَ جَلَّ مِثْلَ مَا قَامَ نُوحٌ فِى قَوْمِهِ وَ کانَ لَهُ مِثْلُ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأنْفَقَهُ فِى سَبِیلِ اللَهِ وَ مُدَّ فِى عُمْرِهِ حَتَّى حَجَّ أَلْفَ عَامٍ عَلَى قَدَمَیهِ، ثُمَّ قُتِلَ بَینَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ مَظْلُومًا؛ ثُمَّ لَمْ یوَالِک یا عَلِىُّ! لَمْ یشُمَّ رَآئِحَةَ الْجَنَّةِ وَ لَمْ یدْخُلْهَا.2
حضرت رسول الله به علىّ بن أبى طالب علیهما الصّلوة و السّلام فرمودند: اى على! چنانچه بنده‌اى از بندگان خدا به اندازه مدّت عمر نوح عمر كند و در تمام این مدّت به وظائف عبودیت مشغول باشد، همچنانكه حضرت نوح مشغول بود، و به اندازه كوه احد طلا داشته باشد و همه را در راه خدا انفاق كند، و سپس عمرش دراز گردد بطوریكه هزار سال با قدمهاى خود پیاده به حج برود، و سپس بین دو كوه صفا و مروه مظلوم كُشته شود، و با تمام این أحوال ولایت تو را نداشته باشد، بوئى از بهشت به مشام او نخواهد رسید و در بهشت داخل نخواهد شد.»
مبغضين أميرالمؤمنين عليه السلام هر چند نمازگزار و روزه‌دار هم باشند جهنّمى خواهند بود
و نیز خوارزمى از امّ سلمه روایت میكند كه: رسول خدا صلّى الله‌علیه و آله فرمود: یا امَّ سَلَمَةَ! أتَعْرِفِینَهُ؟ قُلْتُ: نَعَمْ، هذَا عَلِىُّ بْنُ أَبِى‌طَالِبٍ!
- همان مصدر؛ قال: و ذکره القُرَشىّ فى «شمس الأخبار».
- «الغدير» ج ٢، ص ٣٠٢؛ ثمّ قال بعد الثّانى: أخرجه الحافظ الکنجى بإسناده من طريق الحافظ أبى الفضل السّلامى، ثمّ قال: هذا حديثٌ سندُه مشهورٌ عند أهل النّقل.