کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
25بسم الله الرّحمن الرّحیم
اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَءَالِهِ الطّاهِرینَ الغُرِّ المَیامینِ الأَئِمَّةِ الهُداةِ المَعْصومینَ و الْعَنْ أعْدآءَهُمْ أجْمَعینَ مِن الْانَ إلَى قیامِ یوْمِ الدِّینِ. اللَهُمَّ الْعَنْ أوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّدٍ وَ ءَاخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلَى ذلِک.
اللَهُمَّ الْعَنِ الّذینَ بَدَّلوا دینَک وَ غَیروا سُنَّةَ نَبیک وَ اضْطَهَدوا ءَالَ مُحَمَّدٍ وَ لَمْ یحْفَظوهُ فى وُلْدِهِ وَ قَهَروا شیعَتَهُ وَ شیعَةَ عَلىٍّ أمیرِالمُؤْمنینَ صِهْرِهِ وَ أخیهِ و ابْنِ عَمِّهِ وَ وَصیهِ وَ وَزیرِهِ و خَلیفَتِهِ. اللَهُمَّ الْعَنْهُمْ لَعْنًا وَبیلًا وَ عَذِّبْهُمْ عَذابًا شَدیدًا. اللَهُمَّ اشْهَدْ بِأَنَّنا بُرَءَآءُ مِنْهُمْ کما أنَّ رَسولَک وَ أوصیآءَهُ وَ مَوالیهُمْ بَریئونَ مِنْهُمْ إلَى یوْمِ یقومُ الأشْهادُ. ﴿هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ.﴾1و2
- قسمتى از آيه ٣٠، از سوره ١٠: يونس
- [«پروردگارا! بر محمّد و آل او که طاهر و کريم و مبارکند و امامانى هدايتگر و معصوم ميباشند درود بفرست. و تمامى دشمنان آنان را از اکنون تا روز قيامت مورد لعن قرار ده.
پروردگارا! اوّلين کسى را که نسبت به حقّ محمّد و آل محمّد ظلم کرد و آخرين تبعيّت کننده از او را لعنت نما.
پروردگارا! لعنت نما کسانى را که دين تو را مبدَّل ساخته و سنّت پيامبرت را تغيير دادند و نسبت به آل محمّد ظلم نموده و حرمت محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم را در برخورد با فرزندانش رعايت نکردند و بر شيعيان او و على اميرمؤمنان که داماد و برادر او و پسر عمو و وصىّ و وزير و جانشين او بود ستم نمودند. پروردگارا! آنها را لعنى شديد و عذابى دردناک بنما.
پروردگارا! تو شاهد باش که ما از اين ظالمان بيزاريم همانگونه که رسول تو و اوصياء رسولت و دوستداران آنها از ايشان بيزارند و اين بيزارى ما تا روز قيامت که شاهدان به گواهى قيام مى‌کنند ادامه دارد. در آن روز هر کس به حقيقت أعمال گذشته خود مى‌رسد و همگان به سوى خدا که مولاى حقيقى آنهاست بازگردانده مى‌شوند.»]