رساله مودت

نیست، و نازل نشده است مگر براى آنكه موجب تذكّر و یادآورى جهانیان گردد و آنها را بیدار كند.»

 پیغامبر عظیم الشّأن نیامده تا آنكه بارى بر گُرده مردم بگذارد و در مقابل دعوى نبوّت، آنها را به تعب بیندازد و حاصل كار و دسترنج آنها را ببرد و از كار و كسب آنان به نفع خود استفاده كند؛ قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ.¹ «بگو من از شما مزدى نمى‌خواهم و شما را به سختى و رنج نمى‌افكنم، و من از نزد خود چیزى نمى‌آورم و سخنى نمى‌گویم.»

 در دو جاى قرآن یكى در سوره طور، و دیگر در سوره قلم كه خداوند مشركین و متمرّدین را مورد مؤاخذه و خطاب قرار میدهد و شدیداً آنها را در عدم پذیرش دعوت حضرت رسول عتاب میكند مى‌فرماید: أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ.² (چرا این مردم متمرّد از پذیرش دعوت تو سر باز مى‌زنند) مگر تو از آنها مزدى خواستى كه آنان شانه خود را در أداء آن غرامت، سنگین ببینند؟»

آیات وارده درباره عدم درخواست مزد توسّط پیامبر صلّی الله علیه و آله مگر در دو مورد

 ولى در آیات قرآن دو مورد به چشم مى‌خورد كه حضرت رسول أكرم صلّى الله علیه وآله وسلّم در مقابل نبوّت و زحمات رسالت مزد و اجر از امّت خود خواسته‌اند. باید در این دو مورد با دقّت مطالعه نمود و حقیقت را دریافت.

 اوّل: درسوره فرقان: قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‌ رَبِّهِ سَبِيلًا.³ «بگو اى پیغمبر من از شما مزدى طلب نمى‌كنم؛ مزد من همان راهیست كه مردم بسوى خداى خود بجویند و آن طریقى است كه بسوى‌