کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
51...1
صفات متحابّون فى الله (ت)
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] الْمُواطؤونَ (1) أکنافًا الَّذينَ يَأْلَفونَ وَ يُؤْلَفونَ. «و از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم وارد است که فرمود: تحقيقاً نزديکترين شما به من از جهت جايگاه کسانى هستند که اخلاقشان از همه نيکوتر باشد؛ آنانکه با مهربانى و تواضع رفتار مى‌کنند، کسانى که انس و الفت مى‌گيرند و مورد انس و الفت نيز واقع مى‌شوند.»
وَ قالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَءَالِهِ وَ سَلَّمَ: الْمُؤْمِنُ إلْفٌ مَأْلُوفٌ، وَ لا خَيْرَ فيمَنْ لا يَأْلَفُ وَ لا يُؤْلَفُ.
وَ فِى حَديثٍ ءَاخَرَ: إنَّ أحَبَّکمْ إلى اللهِ الَّذينَ يَأْلَفونَ وَ يُؤْلَفونَ، وَ إنَّ أبْغَضَکمْ إلَى اللهِ الْمَشّاءُونَ بِالنَّميمَةِ الْمُفَرِّقونَ بَينَ الْإخْوانِ.
«و آن حضرت صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود: مؤمن اهل الفت بوده و نيز مورد انس و الفت ديگران است؛ و کسى که با ديگران الفت نمى‌گيرد و ديگران نيز با او انس و الفت نمى‌گيرند هيچ خيرى در او نيست.
و در حديث ديگرى وارد است که: تحقيقاً محبوبترين شما نزد خداوند کسانى هستند که با ديگران انس و الفت داشته و مورد انس و الفت نيز هستند. و تحقيقاً مبغوضترين شما نزد خداوند کسانى هستند که بين مردم براى سخن چينى رفت و آمد دارند و باعث جدائى برادران دينى مى‌شوند.»
وَ قالَ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَءَالِهِ وَ سَلَّمَ: الْمُتَحآبّونَ فى اللهِ عَلَى عَمودٍ مِن ياقُوتَةٍ حَمْرآءَ، رَأْسُ الْعَمودِ سَبْعونَ ألْفَ غُرْفَةٍ، يُشْرِفونَ عَلَى الْجَنَّةِ يُضى‌ءُ حُسْنُهُمْ کما تُضى‌ءُ الشَّمْسُ، عَلَيهِمْ ثيابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ، مَکتوبٌ عَلَى جِباهِهِمْ: الْمُتَحآبُّونَ فى اللهِ.
وَ قالَ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ: يُنْصَبُ لِطآئِفَةٍ مِنَ النّاسِ کراسِىُّ حَوْلَ الْعَرْشِ يَوْمَ الْقِيَمَةِ، وُجُوهُهُمْ کالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، يَفْزَعُ النّاسُ وَ هُمْ لا يَفْزَعونَ وَ يَخافُ النّاسُ وَ هُمْ لا يَخافُونَ، اولَئِک أوْليآءُ اللهِ الَّذينَ لا خَوْفٌ عَلَيهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ. فَقيلَ: مَن هُمْ يا رَسولَ اللهِ؟ فَقالَ: هُمُ الْمُتَحآبّونَ فى اللهِ.
«و حضرت رسول أکرم صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند: کسانى که بخاطر خدا [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] الْمُواطؤونَ (1) أکنافًا الَّذينَ يَأْلَفونَ وَ يُؤْلَفونَ. «و از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم وارد است که فرمود: تحقيقاً نزديکترين شما به من از جهت جايگاه کسانى هستند که اخلاقشان از همه نيکوتر باشد؛ آنانکه با مهربانى و تواضع رفتار مى‌کنند، کسانى که انس و الفت مى‌گيرند و مورد انس و الفت نيز واقع مى‌شوند.»