کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
52...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] يکديگر را دوست دارند در آخرت بر ستونى از ياقوت سرخ سکنى دارند، بالاى اين ستون هفتاد هزار غرفه است، و آنها در حاليکه جمال و صورت زيبايشان مثل خورشيد مى‌درخشد از آن غرفه‌ها بر بهشت إشراف دارند، بر قامت آنان لباسهائى سبز از سندس است و بر پيشانيشان نوشته شده است: دوستداران در راه خدا.
و نيز آن حضرت صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود: روز قيامت براى جماعتى از مردم کرسى‌هائى در أطراف عرش نصب ميشود، چهره‌هاى ايشان مانند ماه شب چهارده ميدرخشد. در آن روز همه مردم به استغاثه و فزع افتاده و هراسان ميگردند، ولى آنها فزعى ندارند و هراسان نمى‌باشند؛ آنها دوستان و اولياء خدا هستند که هيچ خوفى بر ايشان نيست و محزون نمى‌شوند. پس سؤال شد: اى رسول خدا! آنها چه کسانى هستند؟ حضرت فرمود: آنان دوستداران در راه خدا هستند.»
وَ قالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَءَالِهِ وَ سَلَّمَ: إنَّ اللهَ تَعالَى يَقولُ: حَقَّتْ مَحَبَّتى لِلَّذينَ يَتَزاوَرونَ مِن أجْلى، وَ حَقَّتْ مَحَبَّتى لِلَّذينَ يَتَحآبُّونَ مِن أجْلى، وَ حَقَّتْ مَحَبَّتى لِلَّذينَ يَتَباذَلونَ مِن أجْلى، وَ حَقَّتْ مَحَبَّتى لِلَّذينَ يَتَناصَرونَ مِن أجْلى.
وَ قالَ صَلَّى اللهِ عَلَيهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ: إنَّ اللهَ تَعالى يَقولُ يَوْمَ الْقِيَمَةِ: أيْنَ الْمُتَحآبُّونَ؟ بِجَلالىَ الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فى ظِلِّى.
«و حضرت رسول أکرم صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود: بدرستى که خداى تعالى مى‌فرمايد: محبّت من قطعى و ثابت است بر کسانى که بخاطر من به زيارتِ يکديگر ميروند، و محبّت من قطعى و ثابت است بر کسانى که بخاطر من يکديگر را دوست ميدارند، و محبّت من قطعى و ثابت است بر کسانى که بخاطر من بذل و بخشش مى‌کنند، و محبّت من قطعى و ثابت است بر کسانى که بخاطر من به نصرت يکديگر مى‌شتابند.
و نيز آن حضرت صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود: همانا خداى تعالى در روز قيامت مى‌فرمايد: کجا هستند کسانى که نسبت به يکديگر محبّت مى‌ورزيدند؟ قسم به جلالم امروز آنها را در سايه رحمت خود مى‌گيرم.»
وَ عَن باقِرِ عُلومِ النَّبيّينَ عَن ءَابَائِهِ الخُلَفآءِ الرّاشِدينَ عَن جَدِّهِمْ سَيِّدِ الْمُرْسَلينَ صَلَواتُ اللهِ [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] يکديگر را دوست دارند در آخرت بر ستونى از ياقوت سرخ سکنى دارند، بالاى اين ستون هفتاد هزار غرفه است، و آنها در حاليکه جمال و صورت زيبايشان مثل خورشيد مى‌درخشد از آن غرفه‌ها بر بهشت إشراف دارند، بر قامت آنان لباسهائى سبز از سندس است و بر پيشانيشان نوشته شده است: دوستداران در راه خدا.