رساله مودت

 حضرت فرمودند: تمام این امورى را كه ذكر نمودید داراى فضیلت و شرافتند، ولى محكمترین دستاویزهاى ایمان نیستند. و لیكن محكمترین دستاویز ایمان همان محبّت در راه خدا و بغض در راه خدا و دوست داشتن دوستان خدا و تبرّى و دورى از دشمنان خداست.»

روايت امام باقر عليه السّلام درباره حبّ و بغض فى الله: «... المرء مع من أحبّ»

 و نیز جابر جُعفى از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام حدیث میكند كه آن حضرت فرمودند:

 إذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّ فِیک خَیرًا فَانْظُرْ إلَى قَلْبِک؛ فَإنْ کانَ یحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللَهِ وَ یبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِیتِهِ فَفِیک خَیرٌ وَ اللَهُ یحِبُّک، وَ إنْ کانَ یبْغِضُ أَهْلَ طَاعَةِ اللَهِ وَ یحِبُّ أَهْلَ مَعْصِیتِهِ فَلَیسَ فِیک خَیرٌ وَاللَهُ یبْغِضُک؛ وَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ.¹ و²

 حضرت فرمودند كه: «اگر بخواهى بدانى كه در تو خیرى هست در دل خود نظر بیفكن؛ اگر دیدى دل تو اهل طاعت خدا را دوست دارد و از اهل معصیت متنفّر است، بدان كه در تو خیر وجود دارد و خداوند تو را دوست دارد. و اگر دیدى كه دل تو از اهل طاعت خدا متنفّر است و اهل معصیت را دوست دارد، بدان كه در تو خیرى وجود ندارد و خداوند نیز از تو بیزار است؛ چون انسان ارتباط كامل با محبوب خود دارد، بلكه با محبوب خود جنبه اتّحاد و معیت دارد.»

 مرحوم مجلسى رضوان الله علیه از «دعوات» راوندى نقل میكند كه: