کتاب «رساله مودت» تألیف ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ میباشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهلسنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
57خطاب خداوند به حضرت موسى درباره حبّ و بغض فى الله به عنوان بهترين أعمال
رُوِىَ أَنَّ اللَهَ تَعَالَى قَالَ لِمُوسَى عَلَیهِ السَّلَامُ: هَلْ عَمِلْتَ لِى عَمَلا قَطُّ؟ قَالَ: صَلَّیتُ لَک وَ صُمْتُ وَ تَصَدَّقْتُ وَ ذَکرْتُ لَک. قَالَ اللَهُ تَبَارَک وَ تَعَالَى: وَ أَمَّا الصَّلَوةُ فَلَک بُرْهَانٌ، وَ الصَّوْمُ جُنَّةٌ، وَ الصَّدَقَةُ ظِلٌّ، وَ الذِّکرُ (الزَّکوةُ ـ خ ل) نُورٌ. فَأَىُّ عَمَلٍ عَمِلْتَ لِى؟ قَالَ مُوسَى عَلَیهِ السَّلَامُ: دُلَّنِى عَلَى الْعَمَلِ الَّذِى هُوَ لَک! قَالَ: یا مُوسَى! هَلْ وَالَیتَ لِى وَلِیا؟ وَ هَلْ عَادَیتَ لِى عَدُوًّا قَطُّ؟ فَعَلِمَ مُوسَى أَنَّ أَفْضَلَ الْأَعْمَالِ الْحُبُّ فِى اللَهِ وَالْبُغْضُ فِى اللَهِ.1
مرحوم راوندى حدیث میكند كه: «روایت شده است كه حضرت بارى تعالى به حضرت موسى خطاب فرمود: آیا تا بحال براى من عملى انجام دادهاى؟ حضرت موسى عرض كرد: براى تو نماز خواندهام، روزه گرفتهام، صدقه دادهام، و ذكر تو را بجاى آوردهام.
خداوند خطاب فرمود: و امّا نماز، دلیل و برهان بر ایمان و شخصیت تُست، و روزه سپر از آتش است، و صدقه سایه رحمت خداست، و ذكر خدا موجب نور است؛ و تمام اینها راجع به خود تست. اى موسى! براى من چه عملى انجام دادهاى؟ موسى عرض مىكند: بار پروردگارا! مرا بر عملى كه فقط براى تو است راهنمائى بفرما.
حضرت حق خطاب میكند: آیا براى خاطر من با دوستى از دوستان من طرح دوستى و محبّت ریختهاى؟ و آیا براى خاطر من از دشمنى از دشمنان من تنفّر و بیزارى جستهاى؟ حضرت موسى از این خطاب خدا دانست كه بهترین كردارها حبّ و بغض در راه خداست.
- «بحار الأنوار» طبع کمپانى، ج ١٥، ص ٢٨٤؛ و از طبع حروفى، ج ٦٩، ص ٢٥٢

