رساله مودت

 سپس مرحوم راوندى میگوید:

محبّت نسبت به آل محمّد صلوات الله عليهم در كلام حضرت رضا عليه السّلام

 و إلیه أشارَ الرّضا علیه السّلام بمَکتوبه: کنْ مُحِبًّا لِأَلِ مُحَمَّدٍ وَ إنْ کنْتَ فَاسِقًا وَ مُحِبًّا لِمُحِبِّیهِمْ وَ إنْ کانُوا فَاسِقِینَ. «و به همین مطلب حضرت رضا علیه السّلام در نامه خود اشاره فرموده‌اند كه: دوستدار آل محمّد باش و اگرچه فاسق هستى، و دوستدار دوستداران آل محمّد باش گرچه دوستداران آنان فاسق باشند.»

 و نیز (مرحوم راوندى) میگوید:

 و مِن شُجونِ الحَدیثِ‌¹ أنّ هَذا المَکتوبَ هو الأَنَ عندَ بَعضِ أهلِ کرْمَنْدَ قَریةٍ مِن نَواحینا إلى إصفهانَ، ما هِىَ. و وَقْعتُهُ أنَّ رَجُلًا مِن أهلِها کانَ جَمّالًا لِمَولانا أبى الحسن علیه السّلامُ عندَ تَوجُّهِه إلى خراسانَ، فلَمّا أرادَ الانصرافَ قال له: یابنَ رَسولِ الله! شَرِّفْنى بِشَى‌ءٍ مِن خَطِّک أتَبَرَّک به. و کانَ الرَّجلُ من العآمّة. فأعطاه ذلک المَکتوبَ.

 «و از مطالب راجع به این حدیث آن است كه این مكتوب الآن در نزد بعضى از اهالى قریه كَرمَند كه بین راوند و اصفهان است و جزء نواحى اصفهان محسوب نمى‌گردد وجود دارد. و داستان این مكتوب چنین است كه مردى از اهالى كرمند شتربان حضرت أبالحسن الرّضا علیه السّلام بود هنگامى كه آن حضرت متوجّه خراسان بودند. چون خواست از نزد حضرت مراجعت كند، عرض كرد: یابن رسول الله! مرا به صفحه‌اى از خطّ خود تشریف كنید تا بدان تبرّك جویم. و این مرد از عامّه بود. حضرت از خطّ خود، این مكتوب را به او مرحمت فرمودند.»