رساله مودت

امام باقر عليه السّلام: اگر سنگى ما را دوست داشته باشد با ما محشور مى‌شود

 و از تفسیر عیاشى روایت است كه بُرَید بن معویة العِجلىّ مى‌گوید كه:

 کنْتُ عِنْدَ أَبِى جَعْفَرٍ عَلَیهِ السَّلَامُ إذْ دَخَلَ عَلَیهِ قَادِمٌ مِنْ خُراسَانَ مَاشِیا فَأخْرَجَ رِجْلَیهِ وَ قَدْ تَغَلَّفَتَا. وَ قَالَ: أَمَا وَاللَهِ مَا جَآءَ بِى مِنْ حَیثُ جِئْتُ إلَّا حُبُّکمْ أَهْلَ الْبَیتِ.

 فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیهِ السَّلَامُ: وَاللَهِ لَوْ أَحَبَّنَا حَجَرٌ حَشَرَهُ اللَهُ مَعَنَا؛ وَ هَلِ الدِّینُ إلَّاالْحُبُّ؟ إنَّ اللَهَ یقُولُ: قُلْ إِن کنتُمْ تُحِبُّونَ اللَهَ فَ‌اتَّبِعُونِى یحْبِبْکمُ اللَهُ.¹ وَ قَالَ: یحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیهِمْ.² وَ هَلِ الدِّینُ إلَّاالْحُبُّ؟³

 برید بن معاویه میگوید: «در نزد حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام بودم كه مردى از اهل خراسان كه پیاده از آنجا حركت نموده بود بر حضرت داخل شد و پاهاى خود را بیرون آورده نشان داد كه همه شكافته و پاره پاره شده بود. عرض كرد: یابن رسول الله! به خدا سوگند كه انگیزه حركت من از خراسان تا اینجا جز محبّت شما اهل بیت نبوده است.

 حضرت فرمودند: به خدا سوگند اگر پاره سنگى ما را دوست داشته باشد، خدا او را با ما محشور گرداند؛ و مگر حقیقت دین غیر از محبّت چیز دیگرى است؟ خداوند در قرآن میفرماید: اى پیغمبر! به مردم بگو اگر خدا را دوست دارید از من پیروى كنید تا شما نیز مورد محبّت خدا قرار گیرید. و نیز مى‌فرماید: انصار مدینه مهاجرینى را كه از مكّه بدانجا هجرت كردند دوست داشتند. و مگر دین غیر از محبّت چیز دیگرى است؟»

محبّت مرد بيابانى به خدا و رسولش، و كلام پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم درباره معيّت محبّ با محبوب

 و از «علل الشّرآئع» با إسناد خود از أنس حدیث میكند كه:

 جَآءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِیةِ ـ وَ کانَ یعْجِبُنَا أنْ یأْتِىَ الرَّجُلُ مِنْ أَهْلِ‌