رساله مودت

أعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحیم‌

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنا مُحمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبینَ الطّاهِرین‌

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدآئِهِمْ أجْمَعین مِنَ ا لْأَنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدّین‌

وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلّابِاللَهِ الْعَلىِّ الْعَظیم‌

 قالَ اللهُ الحكیم فى كتابه الكریم:

 قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ.

 (بیست و سوّمین آیه، از سوره شورى: چهل و دوّمین سوره از قرآن كریم)

معانى مختلف از تفاسير اهل تسنّن درباره «مودّة فى القربى»

 در تفاسیر و روایات شیعه خلافى نیست كه مقصود از «مودّت فى القربى» مودّت أقرباء و نزدیكان حضرت رسول الله صلّى الله علیه وآله وسلّم است. و امّا در تفاسیر اهل تسنّن «قربى» را به معانى مختلفى تفسیر نموده‌اند. ما براى روشن شدن حقیقت امر، تمام معانى‌اى را كه آنها براى این لفظ ذكر نموده‌اند بیان نموده و پاسخ آنها را نیز ذكر مى‌نمائیم.

معناى اوّل: به علّت قرابتى كه با شما دارم با من مودّت كنيد

 معناى اوّل‌ كه نسبت به جمهور از مفسّرین اهل تسنّن داده شده است آنكه: خطاب به قریش است و مزدى كه مورد سؤال واقع شده است دوست داشتن آنهاست پیغمبر را، چون آن حضرت با آنها قرابت رحمى داشتند؛ و علّت آن بود كه چون آنها پیغمبر را مبغوض داشتند و تكذیب میكردند به جهت آنكه پیغمبر متعرّض آلهه آنان مى‌شد، پیغمبر از طرف خدا مأمور شدند كه به آنها خطاب نموده بگویند كه: اگر ایمان نمى‌آورید لاأقل به علّت قرابت رحمى كه با