کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
75بیان فرموده است، این معنى صحیح نیست؛ به دلیل آنكه معنى أجر و مزد هنگامى تحقّق پیدا میكند كه در مقابل عملى قرار گیرد، و چون آن عمل یا نفعْ به كسى برسد در مقابل آن مزد و پاداش دهد. و سؤال حضرت رسول الله از قریش كه مزدِ مرا از دعوى پیغمبرى، مودّت و دوستى با من قرار دهید، در هر حال صحیح نیست؛ زیرا یا قریش كه بغض پیغمبر را در دل داشتند ایمان نیاورده بودند، و یا آنكه ایمان آورده بودند؛ در صورت اوّل أجر و مزد معنى ندارد، چون در مقابل زحمات حضرت رسول چیزى از آن حضرت اخذ ننموده‌اند و استفاده‌اى نكرده‌اند تا در مقابل آن، مودّت به آن حضرت بعنوان أجر و مزد معنى داشته باشد. و در صورت دوّم كه ایمان آورده باشند دیگر حقیقت بغض مفهومى ندارد تا آنكه مودّت، اجر رسالت قرار گیرد، چون ایمان به پیغمبر أكرم با بُغض به آن حضرت كاملًا تنافى دارد.1
علاوه بر این آنكه لفظ «فى» ظهور در ظرفیت دارد؛ گرچه به معنى لام تعلیل نیز استعمال شده است، مثل إنَّ امْرَأَةً دَخَلَتِ النَّارَ فِى هِرَّةٍ؛2 لكن این معنى خلاف ظاهر است و بدون قرینه قطعیه نمى‌توان لفظى را از معنى اوّلى و حقیقى به معنى ثانوى و مجازى حمل نمود. و لذا زمخشرى در «كشّاف» لفظ «فى» را در همان معنى ظرفیت باقى گذارده و طبق آن آیه را معنى نموده، و مقصود از مودّت فى القربى را مودّت درباره أقرباى پیغمبر دانسته است.
و مرحوم سید شرف الدّین عاملى در «الفصول المهمّة» این معنى را از آیه شریفه به پنج دلیل ردّ میكند. ولى چون ما فعلًا نظر به أخبار در این باره ننموده و از متن آیه تجاوز نكرده‌ایم لذا به همین وجهى كه ذكر كردیم اكتفا شد.
- تفسير «الميزان» ج ١٨، ص ٤٣
- [«بدرستيکه زنى داخل جهنّم شد بخاطر گربه‌اى (که او را حبس کرده بود).»]