کتاب «رساله مودت» تألیف ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ میباشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهلبيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرمودهاند. برخی مطالب مندرج در کتاب: • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن • شصت و چهار نفر از بزرگان اهلسنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهلبيت تفسير كردهاند • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم» • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است • مودّتِ أهلبيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است
رساله مودت
85و علیهذا مودّت به اهل بیت و پیروى از آنان به دنباله مودّت به رسول الله و پیروى از آن حضرت بوده، و پس از ارتحال حضرت رسول الله، نفس قدسیه آن حضرت به حیات اهل بیت زنده خواهد بود؛ و این است علّت عدم انفكاك قرآن از عترت تا قیام قیامت، و ورود در كنار حوض كوثر؛ كأنّه خود پیغمبر كه جان و روح قرآنست با كتاب آن حضرت كه كتاب الله است تا روز قیامت زنده و جاوید بوده، دوش به دوش یكدیگر مانند معنى و صورت حافظ عالم بشریت و هادى آنها به مقام كمال و سعادتند.
تفسير آيه «مودّة فى القربى» به أهلبيت، منافاتى با شأن پيغمبر أكرم صلى الله عليه و آله و سلم ندارد
ناگفته نماند که بعضى چنین تصوّر کردهاند که: اگر آیه مودّة فى القربى را به أهل البیت تفسیر نمائیم منافات با شأن پیغمبر اكرم دارد؛ زیرا كه در مقابل رسالت براى أرحام و أقرباى خاصّ خود مزیتى قائل شده و جلب نفعى براى بازماندگان خود از اهل بیت نمودهاند. و علاوه منافات با آیات قرآن دارد كه اوّلًا دلالت دارد كه تمام پیمبران هیچگونه اجر و مزدى از امّت خود نخواستهاند. و ثانیاً طبق آیه مباركه: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ،1 خود آن حضرت نیز اجر و مزدى طلب ننمودهاند.
أدلّه عدم منافات وجوب مودّت أهل بيت با شأن رسالت
ولى این تصوّر از چند نقطه نظر بىمورد است:
أوّلًا: به دلیل آنكه سابقاً ذكر نمودیم كه مودّت ذوى القربى، همان راه یافتن بسوى خداست كه آن حضرت فرموده است: قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا2. و راه یافتن بسوى خدا كه عین
- قسمتى از آيه ٩٠، از سوره ٦: الأنعام؛ [«بگو من از شما هيچ پاداشى نمىخواهم. نزول قرآن در مقابل مزد و جزائى نيست، و نازل نشده است مگر براى آنکه موجب تذکر و يادآورى جهانيان گردد و آنها را بيدار کند.»]
- آيه ٥٧، از سوره ٢٥: الفرقان؛ [«بگو اى پيغمبر! من از شما مزدى طلب نمىکنم، مزدمن اين است که مردم راه به سوى پروردگار خود را أخذ نمايند.»]

