رساله مودت

فِي الْقُرْبى‌ را (براى دفع این اتّهام) بر معنى وجوب مودّت اهل بیت تفسیر ننمائیم؛ لكن أخبار متواترى كه از عدد و إحصاء خارج است و از طریق شیعه و سنّى صراحت بر وجوب محبّت اهل بیت دارد را چه باید كرد؟

 اگر بنا بشود اقتراح و در خواست وجوب مودّت اهل بیت منافى شأن رسالت باشد چه تفاوت دارد كه آیه قرآن بر آن دلالت كند، یا إخبار آن حضرت از طریق غیر قرآن؛ چون بنا به فرض، نفس دعوت به اهل بیت و الزام امّت به وجوب مودّت آنان مستلزم محذور است، نه خصوص دلالت قرآن.

اهل بيت عليهم السّلام، نمونه بارز مراتب معنوى رسول أكرم صلّى الله عليه وآله

 بارى، اهل بیت حضرت رسالت، تنها جنبه قرب مادّى و طبیعى به آن حضرت نداشتند، بلكه جنبه قرب روحى و حقیقى به آن حضرت داشتند. و روى همین علّت كه من جمیع الجهات نمونه بارز و اثر ظاهرِ مراتب علمى و اخلاقى و معنوى آن حضرت بودند رجوع به آنها در حكم رجوع به خود رسول الله و اجر رسالت قرار گرفته است.

قبول نكردن اموال اهدائى مردم مدينه توسّط پيغمبر أكرم صلّى الله عليه وآله وسلّم

 كَلبى از ابن عبّاس روایت میكند كه: قالَ: إنّ النّبىَّ صَلّى اللهُ علَیه وءَالِه وسلّمَ لَمّا قَدِمَ المَدینةَ کانَتْ تَعروهُ نَوآئبُ و حُقوقٌ و لَیسَ فى یدِه سَعَةٌ. فقال الأنصارُ: إنّ هَذا الرَّجُلَ قد هَداکم اللهُ علَى یدِه و هو ابنُ اختِکم و جارُکم فى بَلَدِکم، فَأجمِعُوا له طآئفةً من أموالکم. ففَعَلوا ثُمَّ أتَوهُ به فرَدَّه عَلَیهِم، فنَزَلَ قولُه تعالَى: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً أى على الإیمان إلا أن تودوا أقاربى؛ فحثهم على مودة أقاربه.¹

 «ابن عبّاس میگوید كه: چون حضرت رسول الله صلّى الله علیه وآله وسلّم به مدینه منوّره تشریف آوردند گرفتارى‌هاى بسیار و نیازمندى‌هاى حقوقى در اثر زعامت اسلام و رهبرى جامعه مسلمین بر آن وجود مقدّس‌