اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

کتاب «رساله مودت» تألیف ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ قدّس سرّه ـ می‌باشد. این کتاب خلاصه مباحثی است که مرحوم علامه در تفسیر آیۀ مودّت: (قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى) و لزوم محبّت اهل‏بيت عليهم السّلام، و نقل و بررسى برخى وقايعِ بعد از رحلت حضرت رسول أكرم ـ صلّى الله عليه و آله و سلّم ـ تا شهادت حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ در سال 1391 ه.ق، در مسجد قائم طهران ايراد فرموده‌‏اند.  برخی  مطالب مندرج در کتاب:  • دين اسلام ميزان صحّت أعمال را بر معيار محبت اندازه گيرى كرده است  • محبّت استقلالى به غير خدا، شديداً در قرآن مورد انتقاد قرار گرفته است  • اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، لازمۀ محبّت به خداست  • معانى مختلف از تفاسير اهل تسنن درباره «مودّة فى القربى» و مراد حقیقی آن  • شصت و چهار نفر از بزرگان اهل‌سنّت، آيۀ مزبور را بر وجوب مودّتِ اهل‏‌بيت تفسير كرده‌‏اند  • جعلی بودن روایت «اصحابی کالنجوم»  • طبق نظر شافعى، محبّت به اهل بيت از مسلّماتِ دين است  • مودّتِ أهل‏بيت تنها يك مسأله اجتماعى نيست؛ بلكه برقرارى ارتباط با ملكوت است

سرای جاوید

رساله مودت

91
  • روايت «... أنا و علىٌّ مِن شَجرةٍ واحدة ...» از پيغمبر گرامى اسلام صلّى الله عليه وآله

  •  و نیز در تفسیر «مجمع البیان» با إسناد خود از كتاب «شواهد التّنزیل لقواعد التّفضیل» مرفوعاً از أبى أمامه باهِلى روایت میكند كه: قالَ: قَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَءَالِهِ وَ سَلَّمَ: إنَّ اللَهَ تَعَالَى خَلَقَ الْأَنْبِیآءَ مِنْ أَشْجَارٍ شَتَّى وَ خُلِقْتُ أَنَا وَ عَلِىٌّ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ؛ فَأنَا أَصْلُها وَ عَلِىٌّ فَرْعُهَا و فَاطِمَةُ لِقَاحُهَا وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ ثِمَارُهَا وَ أَشْیاعُنَا أَوْرَاقُهَا؛ فَمَنْ تَعَلَّقَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا نَجَا وَ مَنْ زَاغَ عَنْهَا هَوَى.

  •  وَلَوْ أَنَّ عَبْدًا عَبَدَ اللَهَ بَینَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ أَلْفَ عَامٍ ثُمَّ أَلْفَ عَامٍ ثُمَّ أَلْفَ عَامٍ حَتَّى یصِیرَ کالشِّنِّ الْبَالِى ثُمَّ لَمْ یدْرِک مَحَبَّتَنَا کبَّهُ اللَهُ عَلَى مِنْخَرَتِهِ فِى النَّارِ. ثُمَّ تَلَا: قُل لَآأَسَلُکمْ عَلَیهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى‌.1

  •  «أبى أمامه باهلى میگوید كه: حضرت رسول الله صلّى الله علیه وآله وسلّم فرمودند: خداوند تبارك و تعالى گروه پیمبران را از طینت‌هاى مختلفه و درختهاى گوناگون خلق فرموده، ولیكن من و على را از یك درخت و یك اصل و طینت آفریده است. بنابراین من اصل و تنه آن درخت هستم و على شاخه درخت است و فاطمه پیوند درخت است و حسن و حسین میوه‌هاى درختند و

    1. «مجمع البيان» ج ٥، ص ٢٨؛ و نيز اين حديث را مرحوم سيّد شرف الدّين در «الفصول المهمّة» ص ٢٢٠ از حاکم در تفسير خود، همانطور که در «مجمع البيان» آمده است، با إسناد خود از أبو أمامه باهلى روايت ميکند.
      و نيز علّامه امينى در «الغدير» طبع رابع دار الکتاب العربى، ج ٢، ص ٣٠٨ اين روايت را با مختصر اختلافى، از حافظ طبرى و ابن عساکر و حاکم حَسکانى در «شواهد التّنزيل» با طرق عديده از أبو أمامه باهلى روايت ميکند و نيز مى‌گويد که: کنجى در «کفايه» ص ١٧٨ اين حديث را ذکر کرده است.
      و در تفسير منسوب به محيى الدّين بن العربى، ج ٢، ص ٤٣٢ ميگويد: حضرت رسول فرمودند:” علىٌّ و فاطمةُ و الحسنُ و الحسينُ و أبنآؤُهما.”
/ 10