رساله مودت

أعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحیم‌

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنا مُحمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبینَ الطّاهِرین‌

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدآئِهِمْ أجْمَعین مِنَ الْآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدّین‌

وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلّابِاللَهِ الْعَلىِّ الْعَظیم‌

 قالَ اللهُ‌الحکیم فى کتابِه الکریم:

 قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ.

 (بیست و سوّمین آیه، از سوره شورى: چهل و دوّمین سوره از قرآن كریم)

زمخشرى در هر صورت آيه مودّت را به أهل بيت تفسير مي‌كند

 سابقاً معانى مختلفى از أرباب تفسیر از اهل تسنّن براى این آیه مباركه ذكر شد و پاسخهاى كاملى داده شد. ولى إمام المفسّرین در نزد آنها: جار الله محمود بن عمر زمخشرى متوفّى ٥٣٨ هجریه در تفسیر «كشّاف» این آیه مباركه را، همانطور كه سابقاً تفسیر نمودیم، طبق أحادیث متواتره از شیعه و سنّى به محبّت و مودّت اهل بیت تفسیر میكند و میگوید: چه استثناء متّصل باشد و چه منفصل، در هر حال مراد از اهل قربى، أقرباى حضرت رسول الله است.

كلام زمخشرى در تفسير آيه مودّت

 و اینك نصّ ترجمه عبارت او: «جایز است كه استثناء متّصل باشد؛ یعنى من از شما مزدى طلب نمى‌كنم مگر این را، و او آنكه أقرباى مرا دوست داشته باشید. و این در واقع مزد و اجر نیست، چون أقرباى آن حضرت، أقرباى آنان نیز مى‌باشند و صله آنها بدین جهت لازم است. و جایز است كه استثناء منقطع باشد؛ یعنى من از شما هرگز مزد نخواسته‌ام و لكن من از شما درخواست‌