رساله مودت

میكنم كه با أقرباى من كه آنان نیز أقرباى شما هستند مودّت كنید و آنها را اذیت ننمائید.»

 سپس میگوید:

 «اگر بگوئى: چرا در آیه، إلا المودة القربى‌ یا إلا المودة القربى‌ ذكر نشده است؟ و معنى‌ إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ چیست؟

 جواب مى‌گویم: چون لفظ «فى» براى ظرفیت است در آیه، اهل بیت محلّ و مكان براى محبّت و مقرّ مودّت قرار گرفته‌اند، مثل اینكه مى‌گوئى: لى فى ءَال فُلانٍ مودّةٌ، و لى فیهم هَوًى و حُبٌّ شدیدٌ. «از براى من در آل فلان مراتب محبّت است، و از براى من در آنها عشق و محبّت شدید است.» منظور تو از این قسم تعبیر این است كه من آنها را دوست دارم و آنها محلّ و مكان محبّت من قرار گرفته‌اند.

 و البته این معنى را كه‌ «فى» مى‌فهماند «لام» نمى‌فهماند اگر بگوئى: إلّا المودّة للقربى‌؛ چون در اینجا لام متعلّق به مودّت است، ولى‌ «فى» متعلّق به محذوف است، مانند آنكه بگوئى: المالُ فى الکیس‌.

 و بنابراین تقدیر آن چنین میشود: إلّاالمودّةَ ثابتةً فى القُربى و مُتَمکنةً فیها. «مگر مودّتى كه ثابت و مستقرّ باشد در قربى و متمكّن در آن ذوات باشد».»

 سپس میگوید: و قُربى‌ مصدر است مانند زُلفى و بُشرى به معناى قَرابة، و مراد اهل قرابت یعنى أقربا است.¹»

 آنگاه شروع میكند در بیان احادیثى كه در تفسیر این آیه و غیر این آیه درباره محبّت اهل بیت رسول الله وارد شده است و آنها را ذكر میكند.