رساله مودت

مسلمين بايد اهل بيت را محلّ محبّت خود قرار دهند

 ملاحظه میشود كه زمخشرى آیه را چنین تفسیر میكند كه مسلمین باید اهل‌بیت را محلّ و مقرّ محبّت خود قرار دهند و مودّت خود را در آن ظروف مقدّسه متمكّن نمایند.

 آرى حقّ مسأله چنین است. طبق أحادیث مسلّم و متواترى كه شیعه و سنّى از حضرت رسول الله روایت مى‌كنند، حضرت فرموده‌اند: مَثَلُ أَهْلِ بَیتِى فِیکمْ کمَثَلِ سَفِینَةِ نُوحٍ، مَنْ رَکبَ فِیهَا نَجَى وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ.¹ «مثال اهل بیت من مانند مثال كشتى نوح است؛ كسانى كه بر آن سوار گردند نجات یابند و كسانى كه از سوار شدن تخلّف ورزند غرق خواهند شد.»

روايت: «مَثَلُ أهْل بَيْتى فيكم كمَثَلِ سَفينَةِ نوح ...» و توضيحى درباره آن

 این حدیث مبارك كه بستگى و پیوند و مودّت به آن ذوات مطهّره را به كشتى نوح تشبیه مى‌نماید (با لفظ «فى» كه به معنى ظرفیت است و در آیه مباركه: إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ نیز ذكر شده است) بسیار مناسب و شایان دقّت است.

 جاى تردید نیست كه سفینه نوح كه به دست حضرت نوح علیه السّلام ساخته شد، كشتى امن و نجاتى بود كه هر كس در آن قرار گرفت جان به سلامت برد و هر كس در آن سوار نشد دستخوش هلاكت گردید. چون در هنگام طوفانِ عالم گیر و امواج بلاى آسمانى و زمینى كه از شش جهت روى آور بود، و باد و باران با قدرت و شدّت تهدید مى‌نمود، آب از زمین مى‌جوشید و سیلاب باران از هوا میریخت؛ كشتى نوح یگانه وسیله نجات بود، چون منحصر به فرد بود.

 و علاوه كشتى محكم و استوارى بود كه در أثر طوفان نشكست، و تیار