
نور ملکوت قرآن - ج1
جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «حقانیت و هدایتگری قرآن و جامعیتِ احکام آن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • قرآن راهنما به بهترین آیینها • شواهدی بر بهترین راهنما بودن قرآن • جاودانگی احکام و معارف قرآن • حیاتی بودن حکم قصاص در قرآن • بررسی نظریه همدوشی زنان با مردان در جامعه • امام معصوم، وجود خارجی قرآن • عینیت نفس ملکوتی امام معصوم با قرآن • احترام به والدین بر اساس معارف قرآن • حرمت تحدید نسل بر اساس معارف قرآن • کیفیت نزول وحی توسط خداوند و ملائکه • معجزات پیامبران ، ناشی از جمعیت نفس آنها • اصالت قرآن بخاطر مبتنی بودن بر فطرت است • علت ذکر داستانها در قرآن، وجود مشابه آن در نفوس همۀ مردم است
نور ملکوت قرآن - ج1
69تصدیق قرار گرفته است.
و به طور كلّى براى جواز قیام و إقدام علیه حكومت ظالمانه و جائرانه، چه درباره مردان و چه درباره زنان، راجع به شعارها و فریادهاى كوبنده و شكننده ظلم ظالمین و دفع كننده مفسدین، بهترین دلیل از قرآن كریم، همین آیه مباركه است. زیرا همانطور كه راغب اصفهانى در مادّه جَهَر آورده است: جَهْر به ظهور چیزى در اثر افراط در حسّ بصر، و یا افراط در حسّ سمع گفته مىشود. امّا در بصر مانند آنكه بگوئى: رَأَیتُهُ جِهَارًا. و خدا مىفرماید: لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً.1 و أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً2 تا آنكه مىگوید: و امّا سمع از این قبیل است گفتار خداوند كه: سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ3و4 انتهى.
بنابراین هر گونه تظاهرات و دادن شعارهاى بلند، به جهت دفع ستم ستمگر و بر شمردن تعدّیات و تجاوزات وى، داراى ریشه قرآنى است.
و لیكن باید دانست راجع به زنان كه حجاب و عفّت و خانهدارى و باردارى و بلند نكردن صداى خود نزد نامحرم، از امور ممدوحه و پسندیده
- قسمتى از آيه ٥٥، از سوره ٢: البقرة: وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَک حَتَّى نَرَى اللهَ جَهْرَةً «و ياد بياوريد اى قوم يهود زمانى را که شما به موسى گفتيد که: ما أبداً به تو ايمان نمىآوريم مگر زمانى که با چشمان خود، خدا را بطور واضح و آشکارا ببينيم.»
- قسمتى از آيه ١٥٣، از سوره ٤: النّسآء: فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَکبَرَ مِنْ ذلِک فَقالُوا أَرِنَا اللهَ جَهْرَةً «پس بتحقيق يهوديان از موسى مطلبى بزرگتر از اين را خواستار شدند، آنجا که گفتند: خدا را به ما عياناً بطور واضح و هويدا نشان بده.»
- قسمتى از آيه ١٠، از سوره ١٣: الرّعد: سَواءٌ مِنْکمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ. «در نزد خداوند تفاوتى ندارد آن کس که از شما سخن به پنهانى گويد، و يا به جهر و بلندى صدا سخن گويد، و آن کس که در شب تار پنهان است، و يا آنکه در روز روشن به دنبال کار خود در حرکت باشد.»
- «المفردات فى غريب القرءان» طبع مطبعة مصطفى البابىّ، ص ١٠١.
