نور ملکوت قرآن - ج1

سرائر و سیئات كنند؟!

 به هر حال نامه را چندین بار خواندم و دیدم‌ أحْقاداً بَدریةً و خَیبَریةً در آن مُنطوى است؛ تصمیم گرفتم صبح فردا نسخه‌هاى متعدّدى از روى آن عكس بردارم و براى بعضى از دوستان محلّى و آشنایانى كه اصرار بر رفتن من به مسجد دارند بفرستم، و خودِ نامه را در پهلوى دَرِ ورودى شبستان در حیاط مسجد نصب كنم، و در جمعه آن هفته كه مجالس موعظه قبل از ظهر در مسجد انجام مى‌گرفت و با نماز ظهر پایان مى‌یافت، در میان جمعیت خطبه‌اى بخوانم و شمّه‌اى از زحمات و رنجهائى كه براى آبادانى معنوى مسجد در این مدّت طولانى كشیده‌ام و همه نیز مى‌دانند، بازگو كنم؛ و سپس مفاد نامه را شرح دهم.

 حال مطلب به هر جا منجرّ مى‌شود، بشود؛ و عكس العمل عمل من موجب بركنارى او و یا بیرون رفتن او از طهران و یا هرچه مى‌شود، بشود. زیرا مردم علاقمند، و جوانان غیور تربیت شده، تاب تحمّل این كارها را نمى‌آورند.

 و این بیچارگان و ساده‌لوحان چه خوش باورند كه گمان دارند این تجلیل‌ها و احترامات، و این بزرگداشت‌ها و مسأله پرسیدن ها و گوش به فرمان بودن‌ها و بله بله گفتن‌ها، همه از روى صدق و صفاست. غافل از آنكه دكّانى است در برابر دكّان‌ها. و دام صیدى است براى صید دین و عقل و مكارم اخلاق و شرف انسانیت.

 در آن شب غالباً بیدار بودم؛ و خواب دیدگان را كمتر گرفت. یكى دو مرتبه قرآن كریم را گشودم؛ آیات راجع به حضرت موسى و آزار فرعون و فرعونیان بود، و وعده صبر و استقامت بود.

 اوّل طلوع آفتاب بود كه هوا نیز كمتر روشن شده بود؛ همینكه عازم بودم نامه را بردارم و براى طىّ جریان و انجام مقاصدى كه در نظر داشتم از خانه‌