نور ملکوت قرآن - ج1

 دوّم: وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ.¹

 تمام آیات قرآن از این قبیل است؛ انحصار به یك آیه و دو آیه ندارد. اگر ما در عمل روزمرّه و برنامه عملى خود قرآن را پیاده كنیم؛ خواهیم دید به همین نهجى كه مذكور شد، هر آیه‌اى از آن شفا دهنده دردى و تسكین دهنده رنجى و آرامش بخشنده دلى است كه در پرتو آن همه دلها آرام و همه جانها شفا خواهند یافت.

معنای شفاعت قرآن در دنیا و ظهور آن در آخرت

 از اینجا معلوم شد كه معناى شفاعت قرآن چیست؟ زیرا كه قرآن را شافع‌ و شفیع‌ گویند.

 شَفْع‌ به معناى زوج و جفت است؛ در مقابل‌ وَتْر كه به معناى تك و واحد است. در كارى كه انسان به تنهائى نتواند انجام دهد و از عهده برآید، كمك مى‌گیرد. آن كمك را شافع و شفیع گویند. یعنى در اثر جفت شدن او در آن امر، انسان نیرو مى‌گیرد، و با معاونت و ضمیمه نیروى او، از عهده كار بر مى‌آید.

 انسان با عقل خود، و با طبع و اراده و حسّ خود، و با اختیار خود، به تنهائى نمى‌تواند راه خدا را بپیماید، گمراه مى‌شود، و در مشكلات مادّى و طبعى و معنوى خسته و زبون مى‌شود. قرآن است كه مى‌آید و قوّه انسان را مضاعف مى‌كند؛ و او را در سیر و طىّ طریق مدد مى‌كند. عیناً مانند قطارى كه یك لوكوموتیو از كشش آن بر نمى‌آید، یك لوكوموتیو دیگر به آن مى‌بندند. این لوكوموتیو شفیع است. یعنى زوج و جفتِ كمك كار، در كشیدن قطار.

 درشكه‌اى كه با یك اسب راه نرود یك اسب دیگر به نام شفیع بر آن اضافه‌