نور ملکوت قرآن - ج3

 و حقیر گوید: از اشعارى که در «دیوان ایرج میرزا» مذکور است و روابط او را با عارف قزوینى مى‌رساند که با یکدیگر در نهایت صمیمیت بوده‌اند، مى‌توان درجه فساد اخلاق عارف در حد اعلاى از فساد پى برد.

أحمد شاه با راه آهن جنوب به شمال که به نفع انگلیس بود مخالفت کرد

 و همچنین آمده است که: «چون انگلیس‌ها پیشنهاد کردند راه‌آهن را از جنوب تا بندر جز (گز) بکشند، او مشروحاً معایب راه را تذکّر داد و گفت: مصلحت راه‌آهن ایران، شرقى به غربى است، و به تجارت هند به ایران و سواحل مدیترانه، و ترانزیت ایران کمک مى‌کند؛ ولى راه‌آهن جنوب به شمال فقط جنبۀ نظامى و سوق‌الجیشى دارد و بر مصلحت ملّت ایران نیست. و من نمى‌توانم پول ملّت را گرفته و یا از خارج وام بگیرم، صرف راه‌آهنى که فقط جنبۀ نظامى براى انگلیس‌ها دارد بکنم.

 وزیرى که واسطه و حامل پیغام بود به سلطان أحمد شاه عرض مى‌کند که: با این صراحت هم نمى‌شود به وزیر مختار انگلیس جواب یأس و منفى داد! خوب است یک قدرى ملایم‌تر جواب داده شود.

 سلطان أحمد شاه قدرى تأمّل کرده، سپس در جواب مى‌گوید: آقا! آنها، هم من و هم تو را بهتر از خودمان مى‌شناسند؛ اگر غیر از این جواب داده شود خواهند فهمید که به آنها جواب دروغ داده‌ایم. بهتر اینست که به همین صراحت گفته شود که من با این نقشه هیچ‌گونه موافقت ندارم.»²

چرا سلطان أحمد شاه با ترور کردن رضاخان مخالف بود؟

 و ایضاً در تحت عنوان اینکه: «چرا سلطان أحمد شاه با ترور کردن رضاخان مخالف بود؟» چنین آورده است: